Een grijze zeehond (l) en een gewone zeehond | Foto: Lenie 't Hart
Werelderfgoed Waddenzee, het vanuit Pieterburen naar Lauwersoog verhuisde opvangcentrum voor zeehonden, is failliet. Het verbaast me helemaal niet dat dit bedrijf strandt, want de opvang van dieren was er een bijzaak. Het slechte beleid dat ik al vaker heb besproken, uit zich nu ook in financiële problemen. Het is nog onduidelijk wat er met de dieren gebeurt die er nog zijn. Gaan ze naar Ecomare op Texel of Aseal in Stellendam? Of worden ze in zee teruggezet? Dat gebeurde al eerder met doodzieke pups, teruggezet om te verpieteren.
Iemand vroeg me of de opvang van zeehonden in Groningen wel moet doorgaan, want er zijn toch Ecomare en Aseal? Zeker moet dat in Groningen doorgaan, maar dan wel zoals Lenie ‘t Hart het destijds in Pieterburen deed. De gewone zeehond heeft een belangrijke kraamkamer in het oostelijk deel van de Waddenzee. Een letterlijk doodzieke pup moet zo snel mogelijk geholpen kunnen worden. Daar ga je geen reis van vele uren mee maken.
Gewone zeehond gaat na opvang terug naar zee | Foto: ©Angelique Lagarde/AnimalsToday
Maar het ging toch goed met de zeehonden? Zeker niet! Het gaat al heel lang niet goed met de gewone zeehond. Zeehonden staat aan de top van de voedselketen en dan stapelen zich de gifstoffen op die ze via hun prooi binnenkrijgen. De prooi krijgt het ook weer binnen via voedsel en dat proces herhaalt zich overal in de voedselketen. En dan kom je automatisch uit bij de kwaliteit van het slib en het water. Die is al lang slecht. Er is volop vervuiling in de Waddenzee, nota bene een Werelderfgoed. Onderzoek uit 2025 (pdf) toonde aan dat in de Waddenzee nog steeds minstens 16 van 30 onderzochte vervuilende stoffen voorkomen, zoals arseen en kwik, die niet afnemen maar juist meer en meer in de Waddenzee terechtkomen.
Dergelijke giffen verzwakken de zeehonden en dat merk je. De populatie gewone zeehonden daalt sinds de oorspronkelijke opvang van Lenie ‘t Hart werd gestopt. Een dodelijke aandoening bij jonge zeehonden is longworm. Pups van de gewone zeehond stikken letterlijk in broeinesten van wormen in hun longen. Ze hebben een te zwak immuunsysteem om ertegen op te boksen. Nergens anders in de wereld dan in de Waddenzee hebben gewone zeehonden dermate abnormaal grote longwormen, bevestigde het onderzoek.
.
Maar moet je dan niet de natuur de natuur laten? Dat zou natuurlijk heel mooi zijn als mensen die natuur niet zo aan het verpesten waren. We hebben de plicht om zwakke dieren uit de natuur (en in onze nabijheid) te helpen, omdat in heel veel gevallen mensen de oorzaak van hun nood zijn.
Jonge zeehond | Foto: publiek domein
Als je opvangt, verzwak je toch de populatie? Zonder ingrijpen blijven toch alleen de sterke dieren over? Nee, helemaal niet. De negatieve invloed van de mens gaat zo hard, dat natuurlijke selectie al helemaal geen kans krijgt. Zwakke zeehonden zijn zwak, voornamelijk omdat wij ze verstoren en hun habitat verpesten met vervuiling en visserij. Niet omdat ze genetisch zwakker zijn. Juist door de goede opvang weten we wat er met het dier aan de hand is, hoe we kunnen helpen en wat de oorzaken zijn van de verzwakking. De opvang biedt juist een inkijk in wat er in het leefgebied speelt en leert ons heel veel over hoe we natuur zouden kunnen en moeten herstellen.
Foto: archief
Zeehondenopvang moet echt terugkomen in Groningen en wel op een wijze zoals Lenie die uitvoerde. Inclusief al het onderzoek ten behoeve van het dier en de natuur, zonder commerciële insteek. Dat was dé opvang voor elke in nood verkerende zeehond, met de naam Zeehondencrèche Pieterburen. En ik hoop dat mensen het inzicht hebben en krijgen dat dit echt belangrijk is en zo’n opvang graag steunen.
Los daarvan is het de vraag wie nu eigenlijk aan zet is? Mij lijkt dat hiervoor een subsidie zeer op zijn plaats is. En als ze dan ook nog het Zeehondenakkoord in de prullenbak gooien komen we ergens. Dat komt erop neer dat je een hulpbehoevende zeehond eerst 24 uur op het strand moet laten liggen voor je hulp mag bieden.
.
De ooit serieuze zeehondenopvang in Groningen is verkwanseld door de commercie. Laat daarom het faillissement van Werelderfgoed Waddenzee de start zijn van een nieuwe, diervriendelijke én wetenschappelijke herwaardering van echte opvang van zeehonden in nood (en van dieren in het algemeen). Een type opvang waar Lenie weer trots op kan zijn!
.
©Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl
