Werelderfgoed Waddenzee, het vanuit Pieterburen naar Lauwersoog verhuisde opvangcentrum voor zeehonden, is failliet. Het verbaast me helemaal niet dat dit bedrijf strandt, want de opvang van dieren was er een bijzaak. Het slechte beleid dat ik al vaker heb besproken, uit zich nu ook in financiële problemen. Het is nog onduidelijk wat er met de dieren gebeurt die er nog zijn. Gaan ze naar Ecomare op Texel of Aseal in Stellendam? Of worden ze in zee teruggezet? Dat gebeurde al eerder met doodzieke pups, teruggezet om te verpieteren.

Iemand vroeg me of de opvang van zeehonden in Groningen wel moet doorgaan, want er zijn toch Ecomare en Aseal? Zeker moet dat in Groningen doorgaan, maar dan wel zoals Lenie ‘t Hart het destijds in Pieterburen deed. De gewone zeehond heeft een belangrijke kraamkamer in het oostelijk deel van de Waddenzee. Een letterlijk doodzieke pup moet zo snel mogelijk geholpen kunnen worden. Daar ga je geen reis van vele uren mee maken.

Stapelend gif

Maar het ging toch goed met de zeehonden? Zeker niet! Het gaat al heel lang niet goed met de gewone zeehond. Zeehonden staat aan de top van de voedselketen en dan stapelen zich de gifstoffen op die ze via hun prooi binnenkrijgen. De prooi krijgt het ook weer binnen via voedsel en dat proces herhaalt zich overal in de voedselketen. En dan kom je automatisch uit bij de kwaliteit van het slib en het water. Die is al lang slecht. Er is volop vervuiling in de Waddenzee, nota bene een Werelderfgoed. Onderzoek uit 2025 (pdf) toonde aan dat in de Waddenzee nog steeds minstens 16 van 30 onderzochte vervuilende stoffen voorkomen, zoals arseen en kwik, die niet afnemen maar juist meer en meer in de Waddenzee terechtkomen.

Dergelijke giffen verzwakken de zeehonden en dat merk je. De populatie gewone zeehonden daalt sinds de oorspronkelijke opvang van Lenie ‘t Hart werd gestopt. Een dodelijke aandoening bij jonge zeehonden is longworm. Pups van de gewone zeehond stikken letterlijk in broeinesten van wormen in hun longen. Ze hebben een te zwak immuunsysteem om ertegen op te boksen. Nergens anders in de wereld dan in de Waddenzee hebben gewone zeehonden dermate abnormaal grote longwormen, bevestigde het onderzoek.
.

• Lees op AnimalsToday: Bodemleven Waddenzee ook verstoord door lichte sleepnetten

Plicht om te helpen

Maar moet je dan niet de natuur de natuur laten? Dat zou natuurlijk heel mooi zijn als mensen die natuur niet zo aan het verpesten waren. We hebben de plicht om zwakke dieren uit de natuur (en in onze nabijheid) te helpen, omdat in heel veel gevallen mensen de oorzaak van hun nood zijn.

Als je opvangt, verzwak je toch de populatie? Zonder ingrijpen blijven toch alleen de sterke dieren over? Nee, helemaal niet. De negatieve invloed van de mens gaat zo hard, dat natuurlijke selectie al helemaal geen kans krijgt. Zwakke zeehonden zijn zwak, voornamelijk omdat wij ze verstoren en hun habitat verpesten met vervuiling en visserij. Niet omdat ze genetisch zwakker zijn. Juist door de goede opvang weten we wat er met het dier aan de hand is, hoe we kunnen helpen en wat de oorzaken zijn van de verzwakking. De opvang biedt juist een inkijk in wat er in het leefgebied speelt en leert ons heel veel over hoe we natuur zouden kunnen en moeten herstellen.

Werelderfgoed Waddenzee failliet

Zeehondenopvang moet echt terugkomen in Groningen en wel op een wijze zoals Lenie die uitvoerde. Inclusief al het onderzoek ten behoeve van het dier en de natuur, zonder commerciële insteek. Dat was dé opvang voor elke in nood verkerende zeehond, met de naam Zeehondencrèche Pieterburen. En ik hoop dat mensen het inzicht hebben en krijgen dat dit echt belangrijk is en zo’n opvang graag steunen.

Los daarvan is het de vraag wie nu eigenlijk aan zet is? Mij lijkt dat hiervoor een subsidie zeer op zijn plaats is. En als ze dan ook nog het Zeehondenakkoord in de prullenbak gooien komen we ergens. Dat komt erop neer dat je een hulpbehoevende zeehond eerst 24 uur op het strand moet laten liggen voor je hulp mag bieden.
.

• Lees over het Zeehondenakkoord Karen’s blog: De zeehonden zaten niet aan tafel
  .

De ooit serieuze zeehondenopvang in Groningen is verkwanseld door de commercie. Laat daarom het faillissement van Werelderfgoed Waddenzee de start zijn van een nieuwe, diervriendelijke én wetenschappelijke herwaardering van echte opvang van zeehonden in nood (en van dieren in het algemeen). Een type opvang waar Lenie weer trots op kan zijn!
.

©Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

House of Animals doet opnieuw aangifte tegen de eigenaar van papegaaienhandel 'Dennis Papegaaien' uit Den Ilp, wegens betrokkenheid bij verboden handopfok. Nieuwe undercoverbeelden vormen volgens House of Animals aanleiding om wederom stappen te ondernemen tegen de beruchte en veroordeelde papegaaienhandelaar. Ook tegen de nieuwe eigenaren, Polpe Papegaaien, onderneemt House of Animals actie, wegens verboden handopfok en overtredingen van de dierenwelzijnsregels.

Vorig jaar publiceerde House of Animals een reportage waarin te zien was hoe zeer jonge papegaaien in plastic bakken in de winkel te koop werden aangeboden. Het vroegtijdig scheiden van jonge vogels van hun ouders ten behoeve van handopfok is sinds 2014 verboden. Ondanks een eerdere aangifte en meerdere handhavingsverzoeken die House of Animals in 2025 indiende, blijken de problemen volgens de organisatie nog altijd voort te duren.

In onderstaande undercovervideo gemaakt door de Animal Crime Unit, zie je hoe de zoon van de vorige eigenaar zelf toegeeft dat er ondanks de nieuwe naam helemaal niets is veranderd:
.

.

• Lees op AnimalsToday: Veroordeelde papegaaienhandelaar in Den Ilp opnieuw in de fout (video)

Handopfok is verboden

De Animal Crime Unit van House of Animals bracht de afgelopen maanden meerdere undercoverbezoeken aan de winkel. Het team constateerde dat handopfok nog steeds plaatsvindt.

Ook beschikt House of Animals over documenten van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA), waaruit blijkt dat inspecteurs in april van dit jaar vogels aantroffen die dermate jong waren dat hun soort niet direct kon worden vastgesteld.

Hoewel voor overtredingen op het gebied van huisvesting een boete van 3000 euro werd opgelegd, is volgens House of Animals niet gehandhaafd op de overtreding van het verbod op handopfok. Karen Soeters van House of Animals:

"Ik vind dit onverteerbaar. Er is jarenlang keihard gestreden voor een verbod op handopfok omdat deze praktijk zo’n intens dierenleed veroorzaakt. De verantwoordelijkheid lijkt nu volledig bij de kweker te worden gelegd, terwijl de verkoper buiten schot blijft. Dennis Papegaaien weet al jaren dat handopfok verboden is. Dat maakt het onbegrijpelijk dat er nog steeds vogels op zo’n jonge leeftijd bij hun ouders worden weggehaald."

Volgens House of Animals koopt Dennis Papegaaien bewust en structureel te jonge vogels in, ondanks zijn naar eigen zeggen 'jarenlang opgebouwde kennis en ervaring met papegaaien'. Daarom doet House of Animals aangifte wegens het medeplegen van een strafbaar feit.

Nieuwe eigenaar papegaaienhandel, zelfde misstanden

De winkel heeft inmiddels een nieuwe eigenaar en gaat verder onder de naam Polpe Papegaaien. Het meest recente undercoveronderzoek roept echter vragen op over de mate waarin er, behalve de naam, daadwerkelijk iets is veranderd sinds de overname. Dennis J. is nog altijd actief in de papegaaienhandel en zijn broer staat in de winkel.

Kale kooien zonder verrijking

De Animal Crime Unit van House of Animals trof net als voorheen bij de nieuwe eigenaren ook weer vogels aan in dezelfde te kleine, kale kooien, met onvoldoende verrijking.

Aangifte en handhavingsverzoek

Aan de onderzoekers van House of Animals is verteld dat alle vogels in de winkel met de hand zijn grootgebracht. Ze worden standaard op een leeftijd van vijf à zes weken bij hun ouders weggehaald. Voor verschillende papegaaiensoorten ligt dat ruim onder de wettelijk toegestane minimumleeftijd. Karen Soeters:

"Tijdens ons laatste bezoek stond Robert Jan, de zoon van de vorige eigenaar, nog steeds in de winkel. Het lijkt er sterk op dat slechts de rollen zijn omgedraaid, terwijl de problemen onverminderd voortduren. Dat de nieuwe eigenaren nog altijd zo nauw verweven zijn met deze familie vind ik meer dan zorgwekkend."

Naast aangifte tegen Dennis Papegaaien dient House of Animals tegen Polpe Papegaaien een handhavingsverzoek in bij de NVWA, wegens overtreding van de dierenwelzijnsregels.
.

• Lees op AnimalsToday: Dennis Papegaaien moet half miljoen dokken wegens illegale handel
  .

©2026 House of Animals - dit bericht verscheen eerder op AnimalsToday.nl

"Vissers zetten zich schrap voor verbod op weerhaakjes", las ik gisteren in het AD. Het verkleinwoordje maakt het een stuk minder beladen. Maar voor vissen zijn weerhaken een drama. Omdat de haak vast blijft zitten is die er veel moeilijker uit te krijgen. Heel vaak gaat dat gepaard met ernstige verwondingen. Een verbod op het gebruik van weerhaken is daarom een kwestie van beschaving.

Dinsdag stemt de Tweede Kamer over een motie van de Partij voor de Dieren (PvdD), die een verbod voorstelt op het gebruik van weerhaken door hobby- en sportvissers. Dat het geen sport is om dieren te kwellen mag trouwens duidelijk zijn. In hetzelfde artikel maakt de branche het aankomende verbod belachelijk, waardoor ik nog harder duim dat er een meerderheid voor is:

"Ik denk dat het vooral een generatiedingetje is."

Als het een 'generatiedingetje' is heb ik serieus hoop voor de toekomst. Vroeger beweerde men nog dat vissen helemaal geen gevoel hadden. Dat is echt anders gebleken. En er was een tijd dat verkouden mensen het advies kregen om te roken, want dat zou de luchtwegen ontsmetten. Ook daar zijn we van teruggekomen.

Weerhaken

De gevolgen van een weerhaak kunnen vreselijk zijn. Zeker wanneer Jan en alleman met een hengel langs de waterkant zit. In dat kader zijn vislessen voor kinderen op de basisschool natuurlijk helemaal bizar. Dieren kwellen is niet educatief! Mensen (nog) zonder benul van dierenwelzijn, zullen niet allemaal zachtaardig met de dieren omspringen, ongeacht hun leeftijd. Een vastzittende weerhaak wordt dan hard losgetrokken, of blijft vastzitten en de vis gaat weer terug het water in.

Visserslatijn

Het blijkt de sector ook helemaal niet te gaan om dierenwelzijn. Hengelaars, hengelsportondernemers, toeleveranciers en viswaterbeheerders overdrijven enorm in hun verweer tegen een verbod. Nederland zou zich juridisch en recreatief volledig buitenspel zetten en daar kan nog een schepje bovenop:  het verbod zou "desastreus" zijn voor de 1,5 miljoen sportvissende Nederlanders. En dat alles vanwege een haakje? Dat is nou visserslatijn.

Ik begrijp niets van de kick om een dier vangen dat daar niet om gevraagd heeft. De vis daarna gewond en bloedend weer vrijlaten wordt door de branche als diervriendelijk gepositioneerd, omdat de vissen het tenslotte overleven. Maar bij ernstig gewonde dieren nemen de overlevingskansen wel af in vergelijking met niet gewonde soortgenoten. Dat valt door niemand te ontkennen.

Haak ingeslikt

In onderstaand filmpje kun je zien wat weerhaken teweegbrengen. De vis in het filmpje heeft de haak ingeslikt en het is moeilijk om die 'door te duwen'. Al die tijd dat de haak er niet uit wil ligt de vis bloedend op het droge, langzaam maar zeker te stikken. Hij of zij spartelt tegen en dat is begrijpelijk (let op, dit zijn geen prettige beelden):
.

'Sport' ten koste van dierenwelzijn

Een weerhaakloze haak zou volgens de sportvisserij tijdens het spartelen kunnen loskomen en op een andere plek opnieuw verwondingen aanrichten. Maar lees nou eens wat daar staat! We hebben het hier over dieren met gevoel en overlevingsdrang. Wat vissen denken weet ik niet, maar het pleziertje van de visser gaat, ongeacht de haak, geheel en al ten koste van de vis.

Volgens de branche is een verbod natuurlijk weer eens betutteling, terwijl ik weerhaken vanuit hun oogpunt juist zie als spelbederf. Voor de vis met name, maar zonder weerhaken vergroot je wel de kansen van de vis en dat maakt het 'spel' toch spannender? Het is maar net hoe je ernaar kijkt, al zie ik liever helemaal geen sport- en hobbyvisserij.

Landelijk verbod op weerhaken

Bij een commerciële visvijver in Zwolle is het vissen met weerhaken allang verboden, ook weer vanwege de verwondingen die de dieren anders oplopen. En Amersfoort was de eerste gemeente in Nederland die het vissen met weerhaken helemaal verbood. In de huidige situatie moeten gemeenten en waterschappen nog ieder verbod zelf regelen, wat met landelijk verbod in een klap is op te lossen. De Wet dieren biedt daarvoor ruimschoots het wettelijk kader.

Het verbod op vissen met weerhaken in Amersfoort kwam er dankzij oud-wethouder Johnas van Lammeren van de PvdD, die heel positief is over de stemming dinsdag in Den Haag:

"Wat fantastisch om te zien dat het verbod op het vissen met weerhaken dat in Amersfoort is gestart mogelijk landelijke opvolging krijgt. Dit gaat het echt het dierenleed bij 'sport'vissen verminderen. Het beste is natuurlijk het helemaal stoppen met vissen maar dit is in ieder geval een stap in de goede richting."

Een verbod op weerhaken in Nederland is niet uniek in de wereld, maar wel als het geldt voor alle vissen. In Canada, Oostenrijk en Zwitserland gelden verboden afhankelijk van de soort, kanton of een natuurgebied waar de vissen leven. In alle gevallen zijn die verboden ingesteld om de vissen te beschermen. En dat is wat telt voor mij: het dierenleed moet stoppen! Een verbod op het gebruik van weerhaken is niets anders dan een kwestie van fatsoen.

Bron:

• AD
• Zie ook op AnimalsToday Karen’s blog: Bert’s hoger beroep zit houdverbod in de weg (video)
  .

©Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Sommige mensen begrijpen echt niet dat ze moeten stoppen en daar zijn dieren weer eens de dupe van. Bert van Bert’s Animal Verhuur is zo iemand. In mei 2024 is hij door de rechtbank veroordeeld tot onder meer een voorwaardelijke geldboete van 75.000 euro en een verbod op het houden van dieren van 5 jaar. Hij had zich structureel schuldig gemaakt aan dierenmishandeling en economische delicten. Helaas ging Bert na zijn veroordeling meteen in hoger beroep, waardoor de straf - en dus ook het houdverbod voor dieren - nog niet in werking trad.

Ondanks zijn veroordeling kan Bert gewoon doorgaan met wat hij deed. De rechter had het verbod op het houden van dieren onmiddellijk kunnen laten ingaan, maar helaas is dat niet gebeurd, met alle gevolgen van dien. In juli van dit jaar werd het hoger beroep van Bert aangehouden, omdat hij geen advocaat heeft en weer uitstel kreeg. En dus zijn dieren nog steeds niet veilig voor deze man.

Hoger beroep zit houdverbod in de weg

Vanaf zijn veroordeling heeft onze Animal Crime Unit bijgehouden hoeveel advertenties voor puppy’s hij op Marktplaats had staan. Onder vele valse namen, waaronder Bobbie, Bram of Anne, telden wij 10 nesten waarvan 48 pups te koop stonden, voor een totaalbedrag van 52.600 euro!

Pseudokoop

Na zijn veroordeling is de handel in pups dus volop doorgegaan. En dat niet alleen. Ook bleven er bij House of Animals meldingen binnenkomen over zieke en ongeregistreerde pups.  Om deze voortdurende handel nogmaals vast te leggen deden we weer een pseudokoop. En inderdaad, de pups worden nog steeds door Bert gefokt en verhandeld. En omdat zijn eigen boerderij in Appeltern na faillissement is verkocht, gebruikt hij hiervoor het adres van zijn moeder.

Het blijft onbegrijpelijk en vooral ook onaanvaardbaar dat een veroordeeld dierenmishandelaar op deze manier door kan blijven gaan. Een houdverbod is er voor de dieren en zou direct moeten ingaan, ook tijdens een hoger beroep. De huidige procedure faciliteert dat dierenleed gewoon kan doorgaan.

Dwangsommen betalen

En dan dient maandag 21 september ook nog het beroep van de curator van Bert tegen de gemeente West Maas en Waal, waarover later meer. Dat gaat over een dwangsom van 100.000 euro. Ook daar willen ze onderuit komen, zoals Bert overal onderuit lijkt te komen. Maar niet als het aan ons ligt...
.

.

• Lees op AnimalsToday: Twee jaar zelfstandig houdverbod – hoe staat het ervoor?

 

©Karen Soeters | House of Animals

De petitie van House of Animals tegen de wrede 'Massacre Law' in Turkije heeft een Turkstalige versie gekregen. De wet die nu ruim twee jaar van kracht is heeft al aan zo'n 1,5 miljoen Turkse zwerfdieren het leven gekost. Ook veel Turken zijn het hier niet mee eens, vandaar de keuze om naast de petitie ook de onthullende en schokkende reportage over de 'Massacre Law' in het Turks te vertalen: Türkiyede ki sokak hayvan katliamını durduralım.

Türkiyede ki sokak hayvan katliamını durduralım

29 Temmuz 2024 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi, kamuoyunda ‘Katliam Yasası’ denilen bir yasayı kabul etti. Bu yasa, belediyelerin bütün sokak hayvanlarını kısırlaştırıp barınaklarda bakmasını mecbur kılıyor. Hayvanları alındıkları yere bırakmak kesinlikle yasak. Bu politikayı boykot edenler cezalandırılır. On binlerce, belki de bir milyon köpek ‘ölüm kamplarında’ öldürüldü veya aşırı kalabalık dış alanlarda tıbbi bakım ve yiyecek verilmeden kaderine terk ediliyor. Üstelik hayvan cellatları bu yasayı hayvanlara aşırı, ve ölümcül, şiddet uygulamak için kullanıyor. ‘Katliam Yasası’ yürürlüğe girdikten sonra Türkiye’de sokakların görünümü tamamen değişti. Eskiden hayvanlar hayatın bir parçasıyken şimdi ülkenin büyük bir kısmı sessizleşti. Ortada köpek kalmadı.

Bütün dünyada hayvanseverler Türkiye’deki sokak hayvanları katliamına son verilmesini talep ediyor. Bunun için House of Animals’ın dilekçesini imzalayıp bu çağrıyı çevrenizde herkesle paylaşın.
.

• Türkiye’deki köpeklere edilen eziyete son verin
  .

Stop de massaslachting van zwerfdieren in Turkije

Op 29 juli 2024 nam het Turkse parlement een wet aan - in de volksmond 'Massacre Law' genoemd - die gemeenten verplicht om alle straatdieren te steriliseren en op te vangen in asielen. Terugplaatsen op de vangplek is ten strengste verboden. Wie dit beleid boycot, wordt gestraft. Tienduizenden honden - en misschien wel een miljoen - zijn sindsdien gedood in 'killing stations', of zonder medische zorg en voeding aan hun lot overgelaten in overvolle buitenverblijven. Bovendien zien dierenbeulen in de wet een vrijbrief om dieren vreselijk te mishandelen, vaak met de dood als gevolg. Het straatbeeld in Turkije is sinds de invoering van de 'Massacre Law' dan ook totaal veranderd. Waar dieren er vroeger simpelweg bij hoorden, is het nu in grote delen van het land doodstil. Er is geen hond meer te bekennen.

Dierenliefhebbers wereldwijd willen dat de wrede massaslachting van zwerfdieren in Turkije stopt. Teken daarom de petitie van House of Animals en deel deze oproep met iedereen.
.

•  Stop het hondenleed in Turkije  (klik hier voor de versie in het Turks)
  .

.

• Lees op AnimalsToday Petitie: Al 1,5 miljoen zwerfhonden dood door Turkse ‘Massacre Law’
  .

©2026 House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Geen hek? Dan ook geen geld. Een Kamermeerderheid heeft ingestemd met een motie om in de toekomst niet zomaar iedere wolvenaanval op schapen te vergoeden. Dit mede naar aanleiding van recent onderzoek door House of Animals in Friesland, waar een paarden- en ponyhandelaar wolvenaanvallen gebruikte als verdienmodel. Zijn hekken waren nooit op orde.

Vanaf volgend jaar moeten provincies minimumeisen gaan opstellen om nog in aanmerking te komen voor een schadevergoeding na een wolvenaanval. Nu zijn veel schapen en andere weidedieren onvoldoende of slecht beschermd door hekken. Dit is wel een wettelijke eis, die houders van dieren verplicht ze te beschermen tegen roofdieren. Vorig jaar zou in slechts 15 procent van de wolvenaanvallen sprake geweest zijn van goedgekeurde hekken. De aangenomen motie van de Partij voor de Dieren wil dat er een ondergrens komt. Geen hek? Dan ook geen geld.

In 2024 gaf adviseur Pieter van Geel ook al een soortgelijk advies aan de 12 provincies. De schapenvergoeding zorgde er volgens hem voor dat schapenhouders niet geprikkeld worden om wolfwerende hekken te plaatsen.
.

• Lees op AnimalsToday: Stop schapenvergoeding na dood door wolf

Wolvenaanvallen lucratief

House of Animals deed in mei van dit jaar aangifte tegen paarden- en ponyhandelaar ‘Jurjen’ uit Friesland. Alles wees erop dat hij wolvenaanvallen op oude en zwakke shetlandpony’s gebruikt als verdienmodel. Het onderzoek van House of Animals toonde aan dat zijn hekken op cruciale plekken geen enkele bescherming boden, terwijl vlakbij in de sloot een dode pony lag als 'lokaas', direct aan de rand van het bos.
.

Geen hek, geen geld

De afrasteringen van 'Jurjen' voldeden nergens aan de huidige adviesnorm. Toch kon de Animal Crime Unit (ACU) van House of Animals achterhalen dat hij in twee jaar tijd niet minder dan 22.858 euro aan vergoedingen ontving. Een wolvenaanval leverde hem aanzienlijk meer op dan de marktwaarde van zijn oude en zwakke pony's. De huidige vergoedingsregels creëren een 'pervers verdienmodel', aldus Karen Soeters van House of Animals. Zij is zeer te spreken over de stemming deze week in Den Haag:

"Ons schokkende onderzoek leidde tot Kamervragen over de reportage. De aangenomen motie dat er minimumeisen moeten gaan komen om een wolvenvergoeding te krijgen is een geweldig vervolg. Om daarover afspraken te maken zal nog best lastig zijn, maar er gaat ten minste iets gebeuren. De waarschuwing is eindelijk doorgedrongen."

.

• Lees de Kamervragen over het onderzoek van House of Animals (pdf)
  .

©2026 House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Dierenpension D'Aanloop in het Drentse Darp zegt per september 2026 de deuren te sluiten. Eigenaresse Sharon B. maakte dat bekend in het Dagblad van het Noorden, enkele dagen nadat House of Animals een spoedhandhavingsverzoek indiende vanwege de dood van hondje Banjer.

Voor tientallen gedupeerde hondeneigenaren betekent de aangekondigde sluiting een emotioneel moment. House of Animals waarschuwde al in 2024 voor ernstige misstanden in het pension en maakte er een schokkende reportage over waarbij slachtoffers en ex-medewerkers aan het woord kwamen. Ondanks herhaaldelijke inspecties en geconstateerde overtredingen bleef het bedrijf open

Dood Banjer was de druppel: D'Aanloop gaat dicht

Vorige week diende House of Animals een spoedhandhavingsverzoek in naar aanleiding van de dood van hondje Banjer. Toen zijn eigenaar Gerard hem in juli na zijn vakantie kwam ophalen, rende de eigenaresse van het pension volgens hem met de zwaargewonde hond in haar armen naar buiten. Het hondje zou volgens Sharon B. net gegrepen zijn. Volgens de behandelend dierenarts staat deze verklaring haaks op hun bevindingen en waren de verwondingen al veel ouder. Delen van de wonden waren al aan het afsterven. Banjer moest diezelfde dag worden ingeslapen. Gerard is het baasje van Banjer en hij wil dat de onderste steen bovenkomt over wat er met Banjer is gebeurd:

"Mijn gezin en ik zijn kapot van verdriet."

Eindelijk rechtvaardigheid voor Fluf

De dood van Banjer maakt veel emoties los bij eerdere slachtoffers van het pension in Darp. Een van hen is Floris, eigenaar van rottweiler Fluf. Hij kreeg zijn hond in 2024 na een verblijf in dierenpension D'Aanloop zwaar toegetakeld terug. Nadat Floris foto's van Fluf op Facebook plaatste en zich meldde bij House of Animals, kwamen tientallen andere gedupeerde hondeneigenaren met vergelijkbare ervaringen naar buiten. Floris:

"De sluiting van het pension voelt alsof er eindelijk rechtvaardigheid komt. Er valt een enorme last van mijn schouders. Ik ben vooral opgelucht dat er geen nieuwe slachtoffers meer bijkomen als het pension sluit."

Open rugwond Einstein

Anique dacht jarenlang dat haar jonge hond Einstein simpelweg pech had gehad. Toen ze hem in 2022 na tien dagen uit het pension ophaalde, bleek hij een grote open wond op zijn rug te hebben. Volgens het pension had hij zich waarschijnlijk opengehaald aan een hek en zou het advies van de dierenarts zijn geweest om de wond met honingzalf te behandelen. Anique:

"Pas toen ik later het patiëntendossier opvroeg, ontdekte ik dat daarin stond dat de wond direct gehecht had moeten worden. In plaats daarvan liep Einstein tijdens onze vakantie tien dagen met een open wond rond in het pension en viel hij drie kilo af."

Wijffie en Bella doodgebeten

Ook Daniëlle, het baasje van de chihuahua's Wijffie en Bella ontdekte pas veel later wat zich volgens oud-medewerkers werkelijk in het pension had afgespeeld. Terwijl zij op vakantie was, werd Wijffie volgens de getuigen doodgebeten door een andere hond. Een dag later werd ook Bella doodgebeten. Daniëlle en haar man kregen echter een heel ander verhaal te horen. Sharon B. vertelde dat Wijffie aan een hartaanval was overleden en hield hen vervolgens drie dagen lang voor dat Bella het goed maakte. Pas later hoorden zij dat ook Bella was overleden.

Aangifte tegen D'Aanloop

House of Animals en de eigenaar van Banjer gaan aangifte doen tegen dierenpension D'Aanloop. Karen Soeters van House of Animals:

"Dat het pension eindelijk zegt te gaan sluiten is een enorme opluchting voor toekomstige honden en katten. Maar wat ons betreft gebeurt dat al veel eerder. Voor de slachtoffers begint het nu pas. Zij verdienen antwoorden. Als er strafbare feiten zijn gepleegd, moet de onderste steen boven komen."

Oproep: haal je dieren weg bij D'Aanloop!

Op dit moment zijn er nog steeds honden en katten in het pension aanwezig van baasjes die op vakantie zijn. House of Animals kan niet garanderen dat er voldoende toezicht is op deze dieren en roept alle eigenaren op om hun dier(en) zo snel mogelijk op te (laten) halen.

In 2024 maakte House of Animals een reportage over de misstanden in dierenpension D'Aanloop. Bekijk de video op YouTube (i.v.m. leeftijdsrestrictie), of hieronder:
.

.

• Lees alles over dierenpension D'Aanloop in Darp op AnimalsToday
  .

©2026 House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Opnieuw is een hond overleden na een verblijf in het omstreden dierenpension D' Aanloop in het Drentse Darp. House of Animals heeft een spoedhandhavingsverzoek ingediend bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) en doet opnieuw aangifte tegen het pension.

Aanleiding van het spoedhandhavingsverzoek is de dood van Banjer. Het baasje bracht zijn drie honden deze maand naar het pension omdat hij met zijn gezin op vakantie ging. Toen hij de honden weer kwam ophalen, rende Sharon B., eigenaresse van dierenpension D' Aanloop, naar hem toe met Banjer zwaargewond in haar armen.

Ondenkbaar excuus

Sharon B. suggereerde dat de hond zojuist was aangevallen door de collie van het gezin. Ondenkbaar, vindt de geëmotioneerde eigenaar:

"Dat kon ik gewoon niet geloven. Sandy is een ontzettend lieve hond, onze kinderen kunnen alles met haar doen en ze leefde al dertien jaar samen met Banjer."

Onderste steen boven

Banjer was bij aankomst bij de plaatselijke dierenarts zo ernstig gewond dat hij beter kon worden ingeslapen. De eigenaar wil dat de zaak heel grondig wordt onderzocht:

"Ik wil de onderste steen boven krijgen en weten wat er is gebeurd met Banjer in het dierenpension."

Veterinair forensisch arts over Banjer

Volgens de plaatselijke dierenarts waren de verwondingen van Banjer ouder dan 48 uur en de wonden al aan het afsterven. Na de euthanasie onderzocht veterinair forensisch arts Monique Verkerk op verzoek van House of Animals het hondje. Volgens haar passen de aangetroffen bijtwonden niet bij de collie van het gezin:

"De verwondingen komen overeen met bijtwonden van een vechthond, die van plan is om te doden. Wat me ook meteen opviel was het ontbreken van bloed.  Ik heb eerder honden met bijtwonden gezien, maar in 30 jaar tijd nog nooit een waarbij er zo weinig bloed te zien was."

Hoeveel slachtoffers nog in Darp?

House of Animals bracht eind 2024 al een dossier naar buiten met verklaringen van 24 gedupeerde hondeneigenaren en tien oud-medewerkers. Zij meldden mishandeling van honden, ernstige verwaarlozing, overbezetting en gevaarlijke huisvesting. Ondanks aangiftes bleef het pension open. Karen Soeters van House of Animals:

"Wat moet er nog meer gebeuren voordat dit pension sluit? Hoeveel huisdieren moeten er nog sterven?"

House of Animals heeft eigenaresse Sharon B. van pension om een reactie gevraagd. Zij zegt dat ze Banjer enkele uren voordat zij hem zwaargewond aantrof nog heeft uitgelaten. Die verklaring lijkt niet te rijmen met de bevindingen van de behandeld dierenarts en het veterinair forensisch onderzoek. Hieruit blijkt dat de verwondingen minimaal 48 uur oud waren.

Strafrechtelijke vervolging

Met de bevindingen uit het veterinair forensisch onderzoek en de verklaring van de behandelend dierenarts acht Karen Soeters van House of Animals een strafrechtelijke vervolging van de eigenaresse van het pension onvermijdelijk. Ook de eigenaar van Banjer heeft aangekondigd aangifte te gaan doen. Op dit moment bevinden er zich nog altijd honden en katten van eigenaren die op vakantie zijn in het pension.

In 2024 maakte House of Animals een reportage over dierenpension D'Aanloop. Bekijk de video op YouTube (i.v.m. leeftijdsrestrictie), of hieronder:
.

.

•  Lees alles over het dierenpension in Darp op AnimalsToday
  .

©2026 House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Bijna drie weken na de aardbevingen in Venezuela is er nog steeds veel noodhulp nodig. House of Animals is, in samenwerking met organisaties op Curaçao, begonnen met het bekostigen van noodhulp die vanuit het eiland per schip naar Venezuela wordt gestuurd. Door de hyperinflatie en de economische problemen in Venezuela is het moeilijk om aan basisbenodigdheden zoals medicijnen en voedsel te komen. 

Rescue Paws Curaçao en Red de Apoyo Curaçao zorgen voor de aanschaf van brokken, medicijnen, benches en andere benodigdheden op Curaçao.

Noodhulp wordt op Curacao ingeladen voor de slachtoffers van de aardbevingen in Venezuela | Video: Rescue Paws Curaçao & Red de apoyo Curaçao in samenwerking met Patita Callejera

Per schip naar Venezuela

Per schip wordt de noodhulp vervolgens naar Venezuela vervoerd, waar deze door de Venezolaanse organisatie Fundación Patita Callejera in ontvangst wordt genomen. Zij zorgen ervoor dat de hulp terechtkomt op de plekken waar deze het hardst nodig is. 

Blanca coördineert de noodhulp vanuit Rescue Paws Curaçao en Red de Apoyo Curaçao: 

"Fundación Patita Callejera gaat dag en nacht op zoek naar plekken waar de hulp niet aankomt. In La Guaira (ground zero) komt gelukkig veel hulp terecht, maar in de kleine dorpen eromheen vrijwel niets. Juist daar willen we de dieren bereiken die niets hebben."

In Venezuela wordt de noodhulp voor dieren verdeeld in de getroffen gebieden | Video: Rescue Paws Curaçao & Red de apoyo Curaçao in samenwerking met Patita Callejera

Katten op het puin

Met hetzelfde vrachtschip is ook noodhulp verstuurd naar onze Venezolaanse partner Red de Apoyo Canino. Zij hadden dringend behoefte aan spullen die in Venezuela moeilijk verkrijgbaar zijn, zoals bijvoorbeeld benches. Ze hebben heel veel benches nodig. Veel huisdieren, voornamelijk katten, blijven rond het puin van ingestorte gebouwen zwerven in de hoop hun families terug te vinden. Deze dieren moeten dus uit het rampgebied weggehaald worden. 

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door 🐱 RAC 🐶 (@reddeapoyocanino)

Bij een van de gebouwen moest Red de Apoyo Canino in allerijl katten evacueren, omdat het puin met zware machines verwijderd zou worden. Gelukkig is het gelukt om alle katten op tijd in veiligheid te brengen. 

In het noodhospitaal zijn dierenartsen nog altijd bezig om zoveel mogelijk slachtoffers van de aardbevingen te behandelen. Gelukkig is er versterking! Vijf traumachirurgen uit Colombia helpen momenteel in Venezuela. Na een eerste werkdag in een privékliniek zetten zij een tijdelijk traumaziekenhuis op, waar zij de komende weken zoveel mogelijk patiënten met ernstige verwondingen zullen behandelen. Als ze naar Colombia terugkeren, krijgt het noodhospitaal voor vijftien dagen extra ondersteuning van een team dierenartsen, die hiervoor speciaal naar het gebied afreist. 

De dierenartsen bezoeken verschillende zones in het getroffen gebied om dieren van medische zorg te voorzien.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door 🐱 RAC 🐶 (@reddeapoyocanino)

Tot slot, de komende periode zal House of Animals nauw blijven samenwerken met onze partners in Venezuela en op Curaçao. Samen zullen we noodhulp blijven bieden aan dieren die door de aardbevingen zijn getroffen.

Wat kan jij doen?

House of Animals biedt noodhulp aan oorlogsdieren in Oekraïne. Sinds het begin van de oorlog helpen onze donateurs mee en daarom gaat het team van House of Animals regelmatig kijken op welke plek hulp noodzakelijk is. Victor en zijn vrouw van vogelopvang Free Wings in Lviv doen geweldig werk voor dieren en wij besloten om ze daarbij te helpen.

De ochtend van 10 juli 2026 staat in het teken van overleg met onze partners in Oekraïne. Hoe kunnen we nog meer betekenen voor oorlogsdieren? Dit zijn bijzondere gesprekken en we hebben hele mooie plannen gemaakt. We hebben weinig tijd ditmaal maar gaan gelukkig ook naar een opvang. Wat heb ik daarnaar uitgekeken!

Free Wings

Free Wings is een vogelopvang in Lviv. Vogels die dat nodig hebben kunnen er rehabiliteren, om ze daarna weer vrij te laten. Ik wist eigenlijk niet goed wat ik me daarbij voor moest stellen. Aanvankelijk ben ik dan ook een beetje verbaasd wanneer we bij een soort woonboerderijtje arriveren. Het hek gaat open en daar staat oprichter Victor. We maken kennis en al na vijf minuten kan je maar tot één conclusie komen: wat een bijzondere man is dit!

Met enorm enthousiasme vertelt Victor over de vogels in zijn opvang. Door zijn bewegingen en de geluiden die hij maakt lijkt hij af en toe zelf wat op een vogel. Hij vertelt over de ontstaansgeschiedenis van Free Wings, het reilen en zeilen van de opvang en we horen de ene na de andere bijzondere anekdote. Ik ben onder de indruk van zijn kennis en ervaring. Het is al met al een enorm inspirerende en onorthodoxe introductie.

Ravenpubers in de vogelopvang

Victor pakt mijn arm en trekt me mee naar een verblijf met twee enorme zwarte vogels. Het blijken ravenpubers! Ze gaan spoedig naar een groter verblijf en als ze daaraan gewend zijn mogen ze naar de vrije natuur. Nu heeft een van de twee raven dit al eerder geprobeerd, maar hij vloog toen nog terug naar het vertrouwde nest in de opvang. 'Kan gebeuren', zegt Victor:

"Het is ook lekker makkelijk toeven hier. Maar we gaan het gewoon nog een keer proberen."

Vogelgeluiden doet Victor moeiteloos na en de vogels reageren daar meteen op.

De volgende stop is een naast de volière gelegen huisje. Het blijkt een soort appartement waar studenten in opleiding en ook wetenschappers kunnen overnachten. De opvang is vlakbij een bijzonder vogelgebied. Verder op het terrein staat nog zo’n appartement. Onderzoek faciliteren blijkt een belangrijk onderdeel van Free Wings en dat vind ik echt helemaal fantastisch!

Sfeervol

Het is een klein detail, maar de appartementen zijn zo ontzettend sfeervol en gezellig ingericht. Ook dat blijkt een specialiteit van Victor. Iets verderop staat een soort prieeltje waar ik echt even moet kijken. Er zijn geen vogels, maar hier wil je toch een heerlijk boek lezen? De hele opvang bestaat uit dit soort idyllische plekken.

Dan komen we bij een volière waar inheemse vogelsoorten leven die niet terug kunnen naar de natuur. De tralies van deze volière zijn zo gemaakt dat de vogels die definitief moeten worden opgevangen - zoals de parkieten - er niet uit kunnen. Maar de soorten die tijdelijk worden opgevangen gaan zich uiteindelijk weer zo fit voelen dat de vrijheid roept. Dan willen ze weg, de wijde wereld in! Dat kan. Ze zijn net wat kleiner en passen precies door de tralies. Ze kunnen helemaal zelf die keuze maken. Hoe bijzonder is dat?

Onderweg naar de volgende afdeling komen we ooievaars tegen. Ze hebben nog geen typische rode snavel, want ook dit zijn pubers. Ik heb nog nooit een ooievaar van zo dichtbij gezien. Ze zitten heel apart op hun poten! En ze maken een hartverscheurend geluid.

Honger!

Als ik later wat andere vogels bekijk, voel ik ineens een scherpe duw in mijn been. De puberende ooievaars kunnen het niet duidelijker maken: honger! En dus gaat Victor eten halen. De vogels rennen er met zijn allen op af en binnen 4 seconden, voor ik het kan vastleggen, is alles op. Even lijken ze tevreden en gaan ze op die vreemde manier weer midden op het pad zitten. Maar als we een half uurtje verder zijn met onze rondleiding hoor ik hun geroep alweer. En nu herken ik het.

“Honger, ik heb honger en ik wil nu iets te eten!”

Free Wings: vogels op weg naar vrijheid

We zien verschillende verblijven met roofvogels. Allemaal in een ander stadium op weg naar hun vrijheid. Van kleine pluizige bolletjes tot prachtige, maar toch nog duidelijk puberende vogels. Dicht tegen elkaar aangeplakt voelen ze zich veiliger. Als ik vraag waarom er een verstijfd in een hoek zit en mij aanstaart met af en toe een knipoog, legt Victor het met zijn hele lichaam en expressie uit. Het antwoord is eigenlijk heel simpel: ik ben hier niet, negeer mij!

We zien nog een onderzoeksruimte waar eerste hulp aan gewonde vogels kan worden gegeven en daarna nog veel meer volières met vogels die hulp nodig hebben. Waaronder een fazant uit Kharkiv die in een anti-drone-net terecht is gekomen. Dit is het lot van vele vogels in Oekraïne.

En als laatste gaan we naar een zo’n waanzinnig mooi ingerichte ruimte waar onder andere papegaaien worden opgevangen. Hier worden ook kinderen ontvangen die getraumatiseerd zijn.

Op de tafel liggen kleurpotloden en terwijl ik mijn ogen uitkijk en mijn hand op de tafel heb liggen gaat er een prachtig parkietje op zitten. Ik wil hier zo graag nog een hele tijd blijven en kijken. Maar helaas, we moeten door.

Hoe kunnen we helpen?

Onderweg naar buiten ontmoeten we Victor’s vrouw. Een prachtig liefdesverhaal over hoe de redding van een vogel - hoe kan het ook anders - deze twee bijzondere mensen samenbracht. Mijn lieve collega Helma is degene die de geest heeft op het laatste moment te vragen hoe we dit fantastische en bijzondere initiatief kunnen helpen.

Je merkt dat Victor en zijn vrouw hulp nodig hebben, maar een korte pitch om te vertellen wat er nodig is hebben ze niet paraat. Deze mensen beschermen en helpen vogels, daar zijn ze goed in. Gelukkig is er een medewerker van onze partnerorganisatie UAnimals aanwezig. Zij vertelt dat haar collega’s Free Wings ondersteunen met de administratie en nog veel meer. Ook hier is de werkdruk zo enorm toegenomen, alle tijd en aandacht gaat naar de verzorging van de vogels. Dieren lijden net als mensen vreselijk onder de oorlog.

Röntgenapparaat voor Free Wings

We komen tot de conclusie dat een röntgenapparaat een cruciaal verschil zou maken voor het werk van Free Wings. Een lijdensweg naar het dierenziekenhuis is niet nodig als je op locatie al ontdekt wat er met een dier aan de hand is. En het scheelt kosten, want het is zeker een half uur rijden naar een kliniek. Ik ben ontzettend dankbaar dat Helma en ik daar ter plekke kunnen besluiten dat House of Animals dat röntgenapparaat gaat doneren. Dankzij onze fantastische donateurs kunnen we dit verschil maken.

Victor is er helemaal stil van en zijn vrouw ook. Dit hadden ze niet verwacht. Ze wilden ons vooral laten zien hoe mooi en speciaal vogels zijn. We beloven met de hand op ons hart terug te komen als we weer in Oekraïne zijn. En daar verheug ik mij nu al op.

Bijpraten in Lviv

We gaan door naar onze volgende afspraak. Onze partner en dierenarts Ene is vanuit Kiev speciaal voor ons naar Lviv gekomen, om ons persoonlijk bij te praten over haar werk voor oorlogsdieren. Een samenwerking die al het 5e jaar ingaat... Ik ben benieuwd naar haar ervaringen.

Wat kan jij doen?

• Help oorlogsdieren in nood met een donatie
• Volg het werk van House of Animals in Oekraïne via AnimalsToday, Facebook en Instagram
• Adopteer een dier op afstand in Oekraïne
• Lees op AnimalsToday Venezuela: topdrukte in noodhospitaal na aardbevingen
  .

©Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl