Onze film SAM, over het uit de vee-industrie geredde moedervarken en haar biggen, staat sinds vandaag op ons nieuwe YouTube-kanaal 'House of Animals - Animal Crime Unit'! Twee weken geleden stond ik stil bij de diep gekoesterde wens van Loretta Schrijver, die haar prachtige stem gaf aan de film. Zij hoopte dat zo veel mogelijk mensen zouden kennismaken met dit bijzondere varken en haar kinderen. Die wens is nu in vervulling gegaan.

Heel veel mensen hebben inmiddels kennisgemaakt met varken Sam en haar biggen. De film van Robert van Tellingen met muziek van componist Joris van de Kerkhof, is na het overlijden van Loretta uitgezonden op RTL4. Daarna stond SAM een jaar op Videoland. In heel veel bioscopen en filmhuizen was de film ook te zien. En nu is SAM de opener van ons geheel nieuwe YouTube-kanaal 'House of Animals - Animal Crime Unit'.

Gered uit de vee-industrie

Sam is gered uit de vee-industrie. Haar enige doel was biggen produceren. Wanneer 'fokzeugen' helemaal op zijn worden ze afgedankt en gaan naar de slacht. Dat lot bleef Sam gelukkig bespaard, wat een zeldzaamheid is. Na haar redding mocht ze bij stichting Melief nog eenmaal biggen krijgen. Maar ditmaal mocht ze voor het eerst zélf voor haar biggen zorgen. Sam bloeide op van een angstige en apathische ziel, tot een levendige en geweldige moeder, met een groep prachtige karaktervolle kids. Ik kon er uren naar kijken en dat duurde uiteindelijk 3 jaar!

House of Animals - Animal Crime Unit

Door technische beperkingen konden we met het bestaande YouTube-kanaal niet alles doen wat we wilden. Daarom is ons nieuwe kanaal sinds vandaag officieel actief. Ik ben er zo trots op dat we SAM nu echt voor iedereen beschikbaar kunnen maken en daarmee Loretta's wens laten uitkomen.

Abonneer je op ons nieuwe YT-kanaal!

Als je abonnee bent van het bestaande kanaal, dan vraag ik je om hetzelfde te doen bij ons nieuwe YouTube-kanaal. Zo mis je niets van onze toekomstige reportages en andere video's van House of Animals. Het oude kanaal blijft gewoon online, als archief van ons werk. Iedereen met een Google-account kan zich vanaf nu gratis abonneren op ons nieuwe YouTube-kanaal 'House of Animals - Animal Crime Unit'. Alvast heel veel dank.

We wensen iedereen, van jong tot oud, veel plezier met SAM!
=

-

• Abonneer je op ons nieuwe YouTube-kanaal @HouseofAnimals-AnimalCrimeUnit
• Meer over Sam op House of Animals
• Lees op AnimalsToday Karen's blog: Dag Loretta
  .

©Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Vorige week was de onthulling van een indrukwekkende trekker-opleggercombinatie, die vanuit Nederland door heel Europa gaat rijden. Op het zeil staat een enorme afbeelding van Karen Soeters, samen met de Oekraïense adoptiehond Mouse. FCE Transport in Harderwijk biedt de enorme reclame belangeloos aan, uit steun voor de noodhulp van House of Animals aan oorlogsdieren in Oekraïne.

Op woensdag 1 april 2026 verzamelde het team van House of Animals zich bij FCE Transport in Harderwijk, het transportbedrijf van Leon Rodenburg. De oplegger werd officieel ‘geopend’ verklaard. Taart stond klaar en toen de deuren van de loods opengingen, was het plotseling muisstil. Transportondernemer Leon Rodenburg:

"Toen ik hoorde over de noodhulp van House of Animals aan oorlogsdieren in Oekraïne had ik geen twijfel. Dit verdient alle steun en aandacht die maar mogelijk is!"

.

Werk House of Animals zichtbaar in heel Europa

Zonder aarzelen meldde Leon zich in december vorig jaar bij House of Animals met zijn genereuze aanbod. Dat leidde tot een extra lange oplegger, die vanaf nu door heel Europa rijdt en overal zichtbaar maakt waar House of Animals voor staat: hoop, hulp en betrokkenheid voor dieren, die het keihard nodig hebben, aldus Karen Soeters van House of Animals. Ze was erg onder de indruk toen ze het gevaarte de loods bij FCE Transport uit zag rijden:

"Nooit had ik gedacht dat we dit nog eens zouden meemaken. Dit is indrukwekkend! En een perfect voorbeeld van hoe we het samen doen. Ook dank aan Albers Zeilmakerij, die zorg droeg voor het prachtige doek. Samen met onze achterban opkomen voor dieren in nood, ik vind het hartverwarmend."

.

'Amper te bevatten'

In Zaporizja, waar Mouse woont in de thuisopvang van Angel, keek Angel met grote ogen mee, laat House of Animals weten. Angel reageerde:

"Dit is toch amper te bevatten? Ik ben zo blij. Mijn kleine, prachtige meisje Mouse, als symbool van hulp aan dieren! Een hondje met een afschuwelijk verleden, een slachtoffer van geweld. Toen Mouse jaren geleden als pup bij mij kwam, had ze een kogel in haar kopje. Dierenartsen zeiden dat ze het niet zou overleven. En dan nu dit!"

.

Dierenliefde kent geen grenzen

House of Animals ondersteunt Angel en andere partnerasielen aan de frontlinie sinds het begin van de grootschalige Russische invasie in 2022. Het gaat daarbij om voer, medicatie, neutralisaties, generatoren, warme kleding, benzine en huisvesting. Wil je daarbij helpen, adopteer dan een oorlogsdier als Mouse op afstand, of doneer voor oorlogsdieren in Oekraïne..
.

• Website FCE Transport in Harderwijk
• Lees ook op House of Animals:
  .

Vier jaar noodhulp Oekraïne: Angel’s aangrijpende verhaal (video)

©House of Animals | AnimalsToday.nl - dit artikel verscheen ook op AnimalsToday.nl

Dolfinarium Harderwijk laat deze week eindelijk weten dat de export van dolfijnen richting China definitief van de baan is. Toch fijn, deze bevestiging van de parkmanager van het Dolfinarium zelf. De rechter heeft eerder bepaald dat, zodra er een nieuwe exportvergunning wordt aangevraagd, House of Animals daarvan op de hoogte moeten worden gesteld, want we hebben ons er altijd met alle middelen tegen verzet.

Het was al een tijd stil rond de plannen met betrekking tot de export van dolfijnen naar China. In 2021 spande House of Animals samen met Sea Shepherd een rechtszaak aan. Reden: er was een exportvergunning afgegeven voor 12 zeezoogdieren naar pretpark Hainan Ocean Paradise in China. Acht dolfijnen, 2 walrussen en 2 Californische zeeleeuwen, om precies te zijn.
.

• Lees op AnimalsToday Karen’s blog: Samen naar de rechter tegen Dolfinarium

.
In datzelfde jaar 2021 bepaalt de voorzieningenrechter van de rechtbank in Amsterdam dat de export van de zeezoogdieren vanuit het Dolfinarium in Harderwijk naar een pretpark in China voorlopig niet doorgaat. Kleine opluchting, maar de dieren zijn nog niet veilig. Het Dolfinarium gaat in beroep tegen de uitspraak.
.

• Rechter houdt export zeezoogdieren Dolfinarium tegen

.
Op 6 januari 2022 was de tweede zitting van onze rechtszaak, om blijvend de export van 12 zeezoogdieren vanuit het Dolfinarium naar China tegen te houden. Drie rechters bogen zich over de zaak die Sea Shepherd en House of Animals aanspanden tegen de RVO, die de vergunningen aan het Dolfinarium verstrekte. Het Dolfinarium was, inclusief advocaat, als derde partij ook vertegenwoordigd. De verkoop van de dieren heeft zonder twijfel commerciële doeleinden, maar dat ontkent het Dolfinarium in alle toonaarden.

• Zie ook Karen’s blog: Wij versus de RVO en het Dolfinarium

Pretpark

Inmiddels hebben wij undercoverbeelden laten maken in het Chinese pretpark Hainan Ocean Paradise. Op de beelden die we hebben aangeleverd is heel duidelijk te zien dat het echt om een pretpark gaat, met entertainment en vermaak als hoofddoel. De dieren worden ingezet om foto’s mee te maken en moeten kunstjes vertonen. ‘Plezier voor het hele gezin, het hele jaar door’, valt er te lezen op de website van het pretpark. Ook wordt er een hotel met zeker 1000 kamers gebouwd. Toch blijft de verdediging van het Dolfinarium benadrukken dat Hainan Ocean Paradise een soort liefdadigheidsinstelling is en de verkoop dus absoluut geen commercieel doeleinde heeft. Gelukkig trappen de rechters daar niet in.
.

Vergunning vernietigd

Op 15 februari 2022 doen de rechters van de meervoudige kamer in Amsterdam uitspraak. De vergunning voor de uitvoer van de Amerikaanse dolfijn vanuit Dolfinarium Harderwijk naar een attractiepark in China is door de rechter vernietigd. Voor de andere zeezoogdieren had nooit vergunning mogen worden afgegeven door de RVO, op basis van de informatie die op dat moment beschikbaar was.
.

• Dolfijnen Dolfinarium nog niet naar China, maar uitstel geen afstel

.
Op 9 februari 2024 wordt bekend dat demissionair minister Piet Adema (LNV) heeft bepaald dat de acht dolfijnen nog niet naar China verhuizen. Het Dolfinarium heeft onvoldoende aangetoond dat het dierenwelzijn in Hainan Ocean Paradise overeenkomt met de eisen die wij stellen aan een dierentuin. Het pretpark is echter niets anders dan een circus met wilde dieren, waar dolfijnen als vanouds kunstjes moeten doen voor het publiek. Ook de politiek gaat zich er nu mee bemoeien. Een meerderheid in de Tweede Kamer stemde terecht tegen de export van de dolfijnen.

Geen dolfijnen naar China!

En dan eindelijk afgelopen week laat parkmanager van het Dolfinarium Alex Tiebot aan AD weten dat de export van de dieren definitief niet doorgaat. Volgens AD wil hij inhoudelijk niet ingaan op de reden van de definitieve afgelasting van de verhuizing. Bijzonder is dat Tiebot nu opeens aangeeft dat er 'voldoende ruimte' zou zijn voor de dieren in het Dolfinarium. Terwijl dit aanvankelijk een van de hoofdargumenten was om de dieren juist te willen exporteren naar China. Wel zegt hij dat er in het Dolfinarium op dit moment meer dieren zijn dan ze zouden willen hebben. Verhuizing in de toekomst sluit hij overigens niet uit, al is China nu dus uit beeld.

Wij blijven de situatie uiteraard op de voet volgen. En als er in de toekomst nieuwe exportvergunningen worden aangevraagd horen wij dat als eerste. Dan kunnen we, indien gewenst, meteen in actie komen. Tot slot kan ik alleen maar zeggen dat het Dolfinarium een gevangenis is voor (wilde) dieren en niets anders dan een circus. Niet meer van deze tijd en in andere verschijningsvormen al hoog en breed verboden in Nederland! Dolfijnen zijn hoogst intelligente wezens met complexe communicatie en gevoelens. Ze verdienen het eindelijk dat we ze zonder enig commercieel belang een zo goed mogelijk leven geven.

Bron:

• AD
• Lees ook Karen’s blog: Nederlandse hondenfokster uit Hongarije draait door
  .

©Karen Soeters | House of Animals

Met de Animal Crime Unit (ACU) van House of Animals doen we onderzoek naar dierenmishandeling en illegale handel. En hoewel we ons over het algemeen tot Nederland beperken, voert de criminele handel ons geregeld over de grens. Zoals bij de Nederlandse hondenfokster uit Hongarije, waarover we in 2023 afschuwelijke berichten ontvingen.

In het najaar van 2023 kregen we van collega-dierenbeschermers in Hongarije het bericht dat bij een Nederlandse hondenfokster in het Hongaarse dorpje dorpje Encs 23 honden en 2 katten in beslag waren genomen. De beelden die we toegestuurd kregen waren afschuwelijk. Er werden meerdere dode dieren aangetroffen. Er lagen honden in de vriezer en er lag een dode hond in een kennel samen met een levende kat. De dode hond was reeds in staat van ontbinding. De autoriteiten vonden bij de vrouw ook een gevilde hondenhuid. Op de locatie trof men meerdere Nederlandse, Franse en Belgische dierenpaspoorten aan.
.

• Lees op AnimalsToday: €23.000 boete voor Nederlandse fokster in Hongarije (video)

.
Nadat we de fokster om een reactie hadden gevraagd publiceerden we een korte reportage. Na onze publicatie werden we door verschillende mensen benaderd, die de fokster nog kennen uit Nederland. De ervaringen die we te horen krijgen zijn op zijn minst zorgwekkend te noemen.

Hongarije

In 2019 en 2020 was ze ook in het televisieprogramma 'In Overtreding' te zien. Daarin zien we de Landelijke Inspectiedienst die meerdere keren bij haar op controle gaat, naar aanleiding van problemen met de huisvesting van de door haar gehouden dieren. Zo treffen de inspecteurs onder andere boa’s, een python, egels, konijnen, hamsters, vogels, katten en honden aan. Ze geeft dan al aan van plan te zijn naar Hongarije te verhuizen, omdat ze daar meer dan 20 honden mag fokken.

Maar ook in Hongarije overtreedt ze dus de wet en dat leidt - naast de inbeslagname van haar dieren - tot een veroordeling: een boete van 23.000 euro en een houdverbod wegens ernstige dierenmishandeling. De Hongaarse media publiceren het verhaal over de gruwelijkheden die zijn aangetroffen in het huis en op het erf van de Nederlandse hondenfokster, maar daarna is het stil.

Hondenfokster op opsporingslijst

En dan verschijnt afgelopen zomer in de Telegraaf het volgende bericht:

“Nederlandse vrouw 46 uit Emmen bovenaan Hongaarse opsporingslijst wordt verdacht van ernstige dierenmishandeling”

We gaan meteen op zoek naar de berichtgeving in Hongarije en onze vermoedens blijken te kloppen. Het gaat inderdaad om dezelfde fokster. Mensen worden opgeroepen de politie in Hongarije te bellen als ze haar zien. Onze Animal Crime Unit heeft niet stil gezeten en we weten inmiddels dat ze in Duitsland woont. We nemen dus meteen contact op met de politie in Hongarije. Maar helaas. Omdat ze nu dus in Duitsland woont en ze niet op de Europese opsporingslijst staat, kan ze alleen gearresteerd worden als ze in Hongarije is. Verder dan haar naam op de 'Most Wanted' lijst gaat het helaas niet. We doen via andere wegen nog een paar pogingen, maar helaas tevergeefs.

Gecoupeerde oren

We laten even het stof neerdalen, totdat we op Marktplaats steeds meer advertenties vinden van de fokster. Ze verkoopt onder andere honden met gecoupeerde oren uit Roemenië en puppy’s. Het couperen van oren is in Nederland verboden.

Na nog wat speurwerk zien we op de Facebookpagina van de fokster (met natuurlijk een andere naam) de bevestiging dat ze inderdaad weer aan het fokken is. Ze plaatst in Facebookgroepen volop foto’s van de nestjes honden die ze te koop aanbiedt. Het gaat in ieder geval om drie nestjes Shih tzu’s en meerdere geïmporteerde bully’s uit Roemenië. Alles bij elkaar opgeteld komen we op minimaal 60 dieren in de periode van juli 2025 tot en met nu. Dat is dus handel.

Als ik de lijst advertenties zie is de maat vol. De foto’s van haar dieren in Hongarije staan nog steeds op mijn netvlies. Voor dit soort gruwelijkheden is er geen enkel excuus, deze vrouw moet gewoon nooit meer dieren kunnen houden. Het idee dat ze nu weer doodleuk aan het fokken en verhandelen is gaat voor mij te ver. En dus zijn we opnieuw aan het zoeken naar manieren om haar te stoppen. Ons werk om dieren te beschermen kent geen grenzen en wij geven niet op.

Dan beginnen de bedreigingen

Onze onverbiddelijke strijd voor de dieren heeft ook consequenties voor mij als persoon. Na de publicatie van onze reportage over de fokster beginnen de bedreigingen aan mijn adres. Ik deed aangifte en er volgde een zogenaamd 'stop gesprek'. Even was het rustig. Maar niet lang daarna begon het opnieuw.

"Zoals je mij kapot heb willen maken zo ga ik jou kapot maken"

"Leuk he Stuk koper draad denkbeeldig om je nek tekrijgen"

(...)

"Bemoei je met jezelf Karen want ik ben er serieus op uit om je kapot te maken"

We kregen signalen binnen dat de fokster contact heeft gezocht met handelaren en dierenmishandelaars waar wij onderzoek naar hebben gedaan of doen. Zo heeft ze mij, bleek later, ergens opgewacht, foto’s gemaakt van mijn auto, het nummerbord en van mijzelf. Die foto’s stuurde ze door naar mensen die als gemene deler hebben dat House of Animals onderzoek naar ze doet of heeft gedaan. Vervolgens werd de foto van mijn auto weer op de Facebookpagina van een van die personen geplaatst en kreeg ik van diezelfde persoon een intimiderende email.

Dan komen de berichten waarin ze zegt te weten waar ik woon en krijg ik vlak daarna van een van haar nieuwe 'vrienden' een foto van Google Maps toegestuurd, waarop mijn auto te zien is. En wanneer ik een bericht post over billboards langs de snelweg voor House of Animals, met een foto van mij erop, draait ze wederom volledig door:

Opnieuw aangifte tegen hondenfokster

Inmiddels ben ik de bijna dagelijkse stroom aan berichten en bedreigingen meer dan zat. Ik heb opnieuw aangifte bij de politie gedaan, nu van bedreiging, stalking en doxing; het delen van privégegevens. Daarin word ik bijgestaan door een strafrechtadvocaat, die ook goede contacten heeft in Hongarije. Dieren moeten tegen deze hondenfokster beschermd worden en dat stopt niet als ze de grens overgaat. Het werk van de Animal Crime Unit stopt dus ook niet in Nederland.
.

Bron:

• De Telegraaf  (link ondanks streep wél aanklikbaar)
  .

©2026 Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday

Vandaag een jaar geleden overleed mijn lieve vriendin Loretta Schrijver. Haar liefde voor dieren leidde onder meer tot onze samenwerking bij Koffietijd van RTL. Tot op het laatste moment stond dierenwelzijn bij Loretta voorop. Dit voel je terug in haar prachtige bijdrage als voice-over in onze film Sam, over het uit de vee-industrie geredde varken en haar biggen, die zonder Loretta nooit zo mooi was geworden.

Meteen vanaf het moment dat ik een documentaire over een varken wilde maken, heb ik dat idee met Loretta gedeeld. Ze was mijn lieve dierenvriendin, zoals ik haar altijd noemde. Maar zoiets doe je niet zomaar, dus het was groot nieuws toen mijn droom in vervulling ging. We zouden varken Sam en haar biggen gaan volgen voor een bijzondere documentaire. Eindelijk zou Nederland gaan kennismaken met dit bijzondere dier, waarvan er meer dan 14 miljoen leven in Nederland. Uitgebuite dieren waarvan weinig mensen weten hoe ongelofelijk intelligent ze zijn, hoe ze zich voelen en dat ze communiceren met elkaar.

Hokken schoonmaken

Het beeld van dieren in de vee-industrie raakte Loretta onmiddellijk diep in haar hart, net als alle andere verhalen over dierenleed. Dan belde ze huilend op:

"Ik stop met presenteren en ga vanaf nu wel hokken schoonmaken, écht iets doen voor de dieren!"

Ik probeerde haar altijd te kalmeren en vooral in te laten zien hoe ongelofelijk belangrijk haar rol was in de bescherming van dieren. Zij was dé Loretta Schrijver!

Zij was dé Loretta

Loretta had een zeer grote achterban die ze kon bereiken. Met haar aanstekelijke lach en oprechte manier van doen sprak ze iedereen aan. Ze was uniek. Niet alleen voor mij, maar zeker ook voor de dieren. Het kostte tijdens sommige telefoontjes moeite om haar weer een beetje moed in te praten. Wat zij voor dieren deed, vanuit haar positie als geliefde Nederlandse was, en is goud waard.

Toen Sam haar biggen kreeg lag Loretta in het ziekenhuis. Niemand mocht het weten. Ondanks het feit dat ze een ongelofelijke lieve man en daarbij hele lieve vriendinnen om zich heen had, vond ik dat een hele ingewikkelde situatie voor haar. Ik wilde haar graag afleiden. En dus stuurde ik haar een soort quizvragen.

Ik maakte filmpjes van de biggen van Sam en dan moest zij raden wie het was. Ze onthield alles. Alle fysieke kenmerken, alle karaktereigenschappen. Dan reageerde ze vrolijk:

“Dat is Sharky dat kan niet anders. Op zoek naar het feestje.”

Ze zag altijd feilloos wie wie was. Op de dag dat ze de voice-overs van Sam ging inspreken was alles dus heel vertrouwd voor haar. En toch was alles ook weer helemaal nieuw. Al die beelden zo bij elkaar te zien, zo mooi gemonteerd met de juiste muziek. Het werd een tranendal. Tegelijk wist ze zichzelf toch bij elkaar te houden, want haar stem kwam onder die prachtige beelden te staan. Dat moest perfect zijn en meer dan perfect. Een ode aan Sam.

Eerbetoon

Bij de première zat ze naast me. In het donker, toen niemand het zag, pakte ze mijn hand en huilden we samen. Zo mooi en zo triest tegelijk. Een eerbetoon aan een bijzonder individu. Een herinnering om niet meer te vergeten, voor alle dieren die onder erbarmelijke omstandigheden hun veel te korte leven slijten in de vee-industrie. Loretta wilde heel graag dat deze film door zoveel mogelijk mensen gezien zou worden.

Een paar dagen na haar overlijden belde Peter van der Vorst om te vragen of RTL de film mocht uitzenden als eerbetoon aan Loretta. Ik kon het bijna niet geloven. Wat zou ze ongelofelijk trots en blij zijn geweest. Daarna zou de film nog een jaar on demand op Videoland te zien zijn. Er werden ook overal in Nederland voorstellingen in bioscopen en filmhuizen georganiseerd. Iedereen die daaraan heeft bijgedragen ook heel veel dank!!!!

Sam op YouTube

En nu, op de sterfdag van mijn lieve dierenvriendin Loretta, kan ik zeggen dat de film over twee weken op ons nieuw te lanceren YouTube-kanaal te zien is. Voor iedereen die Sam gemist heeft, of nog een keer wil zien. En Loretta's stem wil horen. Ik hoop dat we hiermee nog een stukje wens van haar in vervulling kunnen laten gaan: zoveel mogelijk mensen kennis laten maken met die andere bijzondere dame Sam en haar biggen.

Ik denk vandaag terug aan een bijzondere vriendschap. Aan iemand die mij heeft ondersteund en bemoedigd en die mij zo ontzettend dierbaar is. Haar missen doet ook nu pijn. Het idee niet meer te kunnen bellen, om even advies te vragen over iets waar ik mee zit. En dat ze mij niet meer belt omdat ze hokken wil gaan schoonmaken...

Dag Loretta

Als we belden had ze altijd een hele speciale manier om het gesprek te beëindigen. Met haar prachtige stem zei ze 'dag' en dan zei ik 'dag' en dan zij weer heel zacht 'dag' en dan nog een keer 'dag'... En dan werd het een spelletje wie uiteindelijk toch als eerste de telefoon ophing. Een lieve vriendin van Loretta is een van m'n collega's. Laatst had ik haar aan de telefoon en bedacht mij dat ze net zo met Loretta heeft gecommuniceerd. De manier van het gesprek beëindigen hebben we overgenomen. Zo is Loretta niet alleen in mijn hart, maar ook op heel veel andere manieren toch een beetje bij me gebleven.

Allerliefste dierenvriendin. Ik hoop zo dat je trots bent op wat je voor dieren betekende. Ik ben dat absoluut en met mij vele anderen. Dag lieverd.
.

• Lees hier meer over Sam
• Bekijk de trailer van SAM op ons oude YouTube-kanaal:
  .

©2026 Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

De Europese regels rond noodslacht zouden omwille van dierenwelzijn en duurzaamheid vereenvoudigd zijn. Dat klinkt mooi, maar schijn bedriegt. De vee- en vleessector hebben zoals bekend een hele dikke vinger in de Europese pap. Maar dat zij hun macht kunnen gebruiken om minimale dierenwelzijnsregels omwille een paar centen nog verder uit te hollen, heeft zelfs ons verbaasd. Tot het merg wordt ‘t arme dier uitgezogen...

Het gemak waarmee deze sector steeds maar weer de dierenwelzijn- en duurzaamheidstroefkaarten kan trekken is tenenkrommend. Greenwashing, maar dan anders. Ze weten hun strategie zodanig te framen dat het lijkt alsof dierenwelzijn toeneemt en duurzaamheid meer tot zijn recht komt. Dit is onjuist en volstrekt onacceptabel.

Wat is er aan de hand?

Van belang is te weten dat voor het dierenwelzijn van slachtdieren twee Europese wetten een rol spelen: de transportverordening en de richtlijn doden van dieren. In de transportverordening staat dat je alleen gezonde dieren mag vervoeren. Dit zijn dieren die niet gewond, zwak of méér dan licht ziek zijn. Licht zieke dieren mogen onder voorwaarden op transport; ernstiger gewonde, zwakke of zieke dieren niet. Lijkt mij duidelijk. De richtlijn doden van dieren vereist dat alle dieren voor humane consumptie (het vlees dat mensen eten) geslacht (tot vlees verwerkt) moeten zijn in een slachthuis. Als we beide Europese wetten samen bekijken kun je 4 categorieën dieren onderscheiden:

1. Het dier is gezond om geslacht te mogen worden en geschikt om te vervoeren naar het slachthuis.
2. Het dier is gezond om geslacht te worden, maar eigenlijk niet geschikt om op transport te gaan vanwege bijkomende dierenwelzijnsproblemen. Het gaat hier om bijvoorbeeld grote grazers. Dit zijn halfwilde dieren die vervoer niet gewend. Het transporteren van dit soort dieren gaat gepaard met veel stress en verwondingen.
3. Gezond om geslacht te worden maar niet te vervoeren zijn vanwege een ongeval.
4. Mogelijk (of gedeeltelijk) gezond genoeg om voor de slacht, maar omdat dieren meer dan licht ziek, zwak of anderszins ongezond zijn, mogen ze niet vervoerd worden naar een slachthuis.

Minder geld voor dieren na ongeval

De richtlijn doden van dieren maakt voor de 3e categorie dieren een uitzondering op de eis dat het gehele slachtproces (doden en tot vlees verwerken) in het slachthuis plaatsvindt. Deze in principe gezonde dieren mogen op het bedrijf gedood worden middels verbloeding, waarna de verdere verwerking tot vlees plaatsvindt in het slachthuis. Dit vlees kan dan alsnog door mensen gegeten worden.

Ook dit is duidelijk en op een bepaalde wijze redelijk te noemen. Alleen brengt deze 3e categorie dieren minder geld op dan de dieren die na transport in een slachthuis gedood en geslacht worden. Om dit ‘probleem’ op te lossen en daarbij ook categorie 2 en 4 dieren alsnog te kunnen slachten in een officieel slachthuis, had de sector de Mobiele Dodingsunit (MDU) bedacht. Een slachthuis op wielen.

De MDU zou uitkomst bieden

De mobiele slachterij kon naar het bedrijf rijden, daar de dieren doden en slachten, als ware het in een normaal slachthuis. Hierdoor omzeilde de sector de problematiek veroorzaakt door de transportverordening en kon zij deze dieren zonder derving van inkomsten alsnog ‘normaal’ laten slachten. Het dierenwelzijn zou daarbij volgens de sector aanzienlijk verbeteren, want de dieren bleef de stress van transport bespaard. Dit zou vooral bij categorie 3 en 4 dieren extra lijden voorkomen.
.

• Zie Karen’s blog: De gruwelijke waarheid achter de Mobiele Dodingsunit MDU
  .

Nu komt de grote ‘maar’. Een categorie 3 of 4 dier heeft bij wet verplichte veterinaire zorg nodig. Het onthouden van die noodzakelijke veterinaire zorg is in strijd met de Wet dieren en een misdrijf. Echter: na toediening van ongeacht welke medicatie zal het dier afgekeurd worden voor menselijke consumptie. Het levert daardoor veel minder geld op. De verwachting was dan ook dat sommige veehouders en -handelaren alles proberen om toch zoveel mogelijk dieren geslacht te krijgen voor menselijke consumptie. Het lag op de loer dat het dier geen veterinaire zorg meer krijgt.

Uit een pilot met de MDU is inderdaad gebleken dat die het dierenwelzijn niet verbeterde, maar juist verslechterde. Alleen voor categorie 2 dieren als de grote grazers, zou het op locatie slachten een grote dierenwelzijnsverbetering opleveren. Maar juist voor deze dieren is de MDU nooit ingezet. Omdat op grote schaal misbruik is gemaakt van de MDU, over de rug van dieren die medische zorg nodig hadden, is dit in de basis goedbedoelde instrument een stille dood gestorven.
.

• Lees Proef met mobiel slachthuis geflopt, NVWA misleidt Tweede Kamer
  .

Uitgezogen

De vee - en vleessector gebruikten na de flop met de MDU hun machtige lobby in Europa om alsnog uit ieder dier zoveel mogelijk geld te kunnen persen. Ze zorgden ervoor dat de Europese regelgeving voor de slacht op het bedrijf is aangepast. Naast categorie 3 komen voortaan ook categorie 2 en 4 dieren in aanmerking om ze op het bedrijf te doden middels verbloeding. Daarna mag de verwerking tot vlees voor menselijke consumptie elders in een slachthuis plaatsvinden.

De NVWA heeft inmiddels laten weten dat de randvoorwaarden om dieren op het bedrijf te mogen doden voor humane consumptie veranderen. Hierdoor kan men veel meer voor transport ongeschikte dieren op het bedrijf doden dan voorheen, om ze daarna in een slachthuis te verwerkt voor humane consumptie. Dit zou beter zijn voor het dierenwelzijn. En duurzamer, omdat deze dieren alsnog opgegeten worden. Of voor het doden op het bedrijf een nieuw soort mobiele toepassing komt valt niet te zeggen.

Dieren als grote grazers (categorie 2) gaan na de versoepeling nog steeds naar een slachthuis, ondanks dat ze helemaal niet geschikt zijn voor dergelijke transporten. Terwijl categorie 3 en 4 dieren in veel gevallen helemaal geen veterinaire zorg meer zullen krijgen, want medicatie leidt ertoe dat ze automatisch afgekeurd zijn voor humane consumptie. De kans lijkt daarmee ook reëel dat mensen vlees gaan eten van dieren die een onbehandelde kwaal onder de leden hadden.

Onze conclusie

De MDU-pilot had al aangetoond dat veehouders alles proberen om zo min mogelijk geld uit te geven aan zoveel mogelijk dieren, tot ze helemaal zijn uitgezogen. Op elk moment laten zij de baten prevaleren boven de kosten, zelfs door dieren noodzakelijke medische zorg te onthouden. De versoepelde regels bieden voedingsbodem voor dezelfde ‘perverse prikkel’ om dieren zorg te onthouden, waardoor het dierenwelzijn er niet op vooruit gaat zoals geclaimd, maar achteruit.

Dat het duurzamer is omdat mensen meer dieren kunnen opeten, is je reinste onzin. Door het houden van deze dieren is er al sprake geweest van een gigantische (aantoonbare) aantasting van het milieu. De verdere verwerking zal opnieuw veel van het milieu vergen. Dat meer dieren alsnog in de voedselketen terechtkomen heeft niets te maken met het streven naar duurzaamheid. Dat is het oprekken van de winstmarges dankzij versoepelde regels. Het is maar net hoe je dat wil framen. Zelfs als het schuurt met de waarheid blijft niets onbenut om dieren tot het merg uit te zuigen.
.

• Zie ook Dierenwelzijn verdwenen van de Europese agenda?
  .

Volstrekt onaanvaardbaar

Deze Europese aanpassing in de regelgeving maakt duidelijk dat vee- en vleessector de macht hebben om alles naar hun hand te zetten. Die enorme macht gaat ten koste van wettelijk verplicht dierenwelzijn. Daarom is dit voor ons en de dieren én maatschappelijk gezien volstrekt onaanvaardbaar.
.

• Lees hier de kennisgeving van de NVWA
  .

©Karen Soeters en Paul Bours | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Waar gaan alle zeehonden heen? We raken ze kwijt. Dat is de kern van de boodschap afgelopen dinsdag. Een medewerker van Werelderfgoed Waddenzee (het vanuit Pieterburen naar Lauwersoog verhuisde opvangcentrum) speculeert dat vissen door klimaatopwarming vertrekken naar kouder water. Jonge zeehonden verliezen daardoor meer energie om erachteraan te gaan. Zo raken we ze kwijt, of gaan ze dood.

Ik durf te stellen dat we ze kwijtraken omdat ze doodgaan. Jonge zeehonden in nood worden namelijk tegenwoordig niet meer geholpen, terwijl dat ten tijde van de Zeehondencrèche opgericht door Lenie 't Hart wél het geval was.

Die speculatie rammelt

Winter is door kou altijd een moeilijke tijd voor jonge zeehonden. Ze hebben een dikke vetlaag nodig om op temperatuur te blijven. Rijkswaterstaat heeft gemeten dat de temperatuur voor meerdere locaties in de winterse Waddenzee niet is gestegen in de winter. En daarmee is het argument dat vissen door opwarming zouden zijn vertrokken op zoek naar kouder water ineens zeer discutabel. Die speculatie rammelt. En bovendien: er is al veel belangrijk onderzoek gedaan waarnaar in het geheel niet wordt verwezen. Onbegrijpelijk! Divers onderzoek beschrijft bijvoorbeeld hoe vervuiling van het Wad jonge zeehonden in nood brengt. Ik heb hier al eerder over geschreven.

Zeehonden met te weinig lichaamsgewicht

Jonge gewone zeehonden zijn in de winter ongeveer een half jaar oud. Ze moeten inmiddels zelf hun voedsel vangen. Als aan het begin van de winter hun isolerende vetlaag niet dik genoeg is, ofwel als ze minder dan 32 kilo wegen, dan verliezen ze veel te energie in de vorm van lichaamswarmte aan het koude water. Dit is dermate veel dat het steeds moeilijker wordt om dat met de visvangst te compenseren. De kans om te overleven daalt daardoor fors en is slechts 63 procent als je als jong maar 17 kilo weegt, zo blijkt uit Zweeds onderzoek.

Groeiproblemen

Voldoende gewicht was voor Lenie ’t Hart van de vroegere Zeehondencrèche in Pieterburen een belangrijk criterium om een zeehond 'fit genoeg 'te verklaren. Maar het huidige opvangbeleid lijkt dit niet te interesseren en laat verzwakte dieren aan hun lot over omdat het 'de natuur' zou zijn. Maar dankzij de werkwijze van de zeehondenopvang tot 2014 kon de populatie gewone zeehonden groeien. Kort erna ontstonden de problemen in de groei. En nu raken we onze zeehonden kwijt.
.

Longwormen

Niet alleen kou in de winter speelt een rol, ook longwormeninfectie heeft veel impact. Longwormen ontwikkelen zich als een zeehond een vis eet die gastheer is van zo’n worm. Sommige vissen hebben meer van die prille longwormpjes in zich dan andere. Zeehonden worden gedwongen juist die vissen te eten, omdat gezondere vissen door overbevissing en veranderingen aan de zeebodem minder talrijk geworden zijn. En dan krijg je dus meer longworminfecties en moet het lijf van geïnfecteerde zeehond flink aan het werk om de infectie tegen te gaan. .

Een longworm maakt je niet benauwd, maar wel als je er vele tientallen hebt en je daardoor nauwelijks lucht krijgt. Juist bij jonge zeehonden speelt dit gevaar, omdat het immuunsysteem nog niet voldoende is gewapend tegen infecties en de gevolgen dus hard aankomen.

Vervuiling Waddenzee

Bovenop de longwormen speelt de vervuiling van het water in de Waddenzee een negatieve rol. Onderzoek uit 2025 laat zien dat de conditie van de Waddenzee nog steeds bar slecht is. Minstens 16 van de 30 onderzochte vervuilende stoffen, die op vier verschillende locaties zijn onderzocht, zitten ver boven de RIVM-norm (pdf). Denk hierbij aan giftige stoffen als arseen en kwik, die nog steeds onverminderd in de Waddenzee terechtkomen. Dit soort giftige stoffen verzwakken de zeehonden nog meer, wat kan verklaren dat er alleen in de Waddenzee abnormaal lange longwormen in de gewone zeehonden voorkomen.

We raken onze zeehonden kwijt!

Als je het op een rijtje zet zijn er diverse factoren die verklaren waarom jonge zeehonden niet overleven en we ze ‘kwijt’ raken. De vervuiling van de Waddenzee in samenhang met de grotere kans op infecties. Problemen door longwormen én de afname van de isolerende vetlaag. Bij elkaar opgeteld leiden al deze factoren met name in de winter tot de dood van onze jonge,gewone zeehonden.

Het valt niet vol te houden dat we gewone zeehonden aan hun lot overlaten, omdat dat ‘de natuur’ is. Hun leefomgeving wordt tot op de dag van vandaag in belangrijke mate door ons mensen negatief beïnvloed. En dan druk ik mij zacht uit. Dus we hebben de morele plicht om een zeehond in nood te helpen. Onbegrijpelijk dat dit nergens genoemd wordt.Als het opvangbeleid van voor 2014 niet hersteld wordt, raken we op den duur misschien wel al onze zeehonden kwijt!

Bronnen:

• StNatuurbeelden/YouTube
• NOS
• De Waddenacademie (pdf)
• Lees op AnimalsToday Karen's blog: Zeehonden voor de kaartjesverkoop
  .

©Karen Soeters | House of Animals

House of Animals heeft aangifte gedaan tegen de Dierenbescherming wegens het onrechtmatig euthanaseren van katten. Aanleiding is een interne werkinstructie, waarin staat dat katten van het ras Scottish Fold na de wettelijke bewaartermijn van 14 dagen standaard worden geëuthanaseerd, ongeacht hun conditie of benaderbaarheid. Dit euthanasiebeleid is in strijd met de wet.

De werkinstructie is opgesteld door een dierenarts, maar maakt volgens Karen Soeters van House of Animals, geen onderscheid tussen individuele dieren. Daarmee is deze werkwijze in strijd met de wet:

“In de werkinstructie wordt gesteld dat alle Scottish Folds continu pijn lijden door ernstige afwijkingen. Dat is echter niet per definitie bij elke Scottish Fold het geval, en zeker niet in dezelfde mate. Wanneer een dier ondraaglijk lijdt, moet het uiteraard uit zijn lijden worden verlost. Maar zo’n beslissing hoort altijd per individueel dier te worden genomen, en niet uitsluitend op basis van het ras.”

Omstreden euthanasiebeleid

Na eerdere publicaties over het euthanasiebeleid ontving House of Animals tientallen meldingen van (oud-)medewerkers van de Dierenbescherming. Uit deze verklaringen bleek dat het omstreden euthanasiebeleid in meerdere gevallen tot onrechtmatige euthanasie heeft geleid. Ook katten met FIV (kattenaids) zouden volgens meldingen van (oud-)medewerkers zelfs al binnen één dag geëuthanaseerd worden. Karen Soeters:

“Een kat met FIV moet binnengehouden worden om te voorkomen dat andere katten besmet raken. Wij hebben echter tal van voorbeelden gezien van katten die na een keihard zwervend bestaan, als binnenkat volledig tot rust komen. Ook FIV kent verschillende stadia en een positieve test alleen is absoluut geen gegronde reden voor euthanasie.”

Sinds 1 januari 2026 geldt een verbod op het houden van Scottish Folds, katten met de karakteristieke vouworen. De gevouwen oortjes zijn het gevolg van een opzettelijk ingefokte genetische afwijking, waardoor deze katten geen kraakbeen hebben.  Dit kan leiden tot pijnlijke artrose en gewrichtsproblemen. Voor het ras gold sinds 2014 al een fokverbod.

Aangifte tegen Dierenbescherming

House of Animals noemt het doen van aangifte tegen de Dierenbescherming vanwege het omstreden euthanasiebeleid een 'ingrijpende en moeilijke stap', maar zegt geen andere keuze te hebben:

“Wij zullen altijd blijven opkomen voor de rechten van dieren, ook als deze worden geschonden door een organisatie die hen zou moeten beschermen.”

.

• Lees ook Karen’s blog: Dodelijke werkinstructie van de Dierenbescherming
  .

©2026 House of Animals - dit bericht verscheen eerder op AnimalsToday.nl

‘Een kalf, een veld en allemaal vakjes. En dan de grote vraag: waar gaat het kalf schijten?’ Het staat er echt. Ze hebben het kalfschijten in Overloon 'Hui Bull' genoemd. En dan zou je denken aan een oude carnavalstraditie, waar heel snel een einde aan moet komen, maar niet dus. Helemaal nieuw bedacht. Een ‘ludiek spel’, zo wordt het in de verslaggeving zelfs genoemd. Maar wij zien vooral redenen om aangifte te doen van dierenmishandeling.

Het terrein is verdeeld in genummerde vakken. Het kalf wordt Connie/Corrie genoemd. Ze moet anderhalf uur op een veldje staan en daar haar behoefte doen. En dus is het afwachten waar het kalfje zal 'schijten':

“Zodra het kalf het veld betrad, steeg de spanning onder de deelnemers en toeschouwers. Niemand wist immers vooraf welk vak als ‘winnend’ uit de bus zou komen. De eenvoud van het spel bleek juist de kracht: samen lachen, spanning delen en genieten van een unieke carnavalsactiviteit.”

Waar schijt het kalf?

Het kalfschijten is hierboven door Omroep Brabant beschreven als 'unieke carnavalsactiviteit'. Maar is er nou helemaal niemand die erover nadenkt hoe dit voor het kalf moet zijn? Ik zeg als Brabantse meteen dat ik iedereen een geweldig carnaval gun, met enorm veel plezier, de beroemde Brabantse gezelligheid en saamhorigheid. Maar zodra daarbij dierenwelzijn in de knel komt, gaan er andere dingen spelen. Hieronder een video waarop te zien is wat er aan drukte plaatsvindt rond 'Waar schijt het kalf?', of Hui Bull in Overloon:
.

Kalfschijten is dierenmishandeling

Kalfschijten is dierenmishandeling en ik zal uitleggen waarom. Het diertje is om te beginnen nog erg jong en had bij zijn moeder moeten staan, niet in een feestelijke, maar voor het dier veel te stressvolle setting. Er zijn ook tekenen van stress waar te nemen, zo zien onze deskundigen. Er is onder meer op beeld te zien dat dat het kalfje niet wil lopen en wordt voortgetrokken en geduwd. Dit zijn symptomen van stress, want anders zou het dier gewoon zonder problemen meelopen. Het verzet zich en heeft de oren naar achteren. In combinatie met muziek en de uitgelaten mensen is dit een stressvolle situatie voor het kalf.

Kalfjes zijn echte groepsdieren en dit jonge dier is uit zijn vertrouwde omgeving weggehaald. Het kan niet voldoen aan zijn fysiologische en ethologische behoeften (natuurlijk gedrag) en zijn bewegingsvrijheid is dusdanig beperkt dat het daardoor lijdt (artikel 1.6 Besluit houders van dieren). Het kalfje is aangetast in haar intrinsieke waarde.

Kalf bereden als paard

Het dier is tijdens het evenement ook bereden als paard, een doel waarvoor het niet geschikt is (artikel 1.3f Besluit houders van dieren). Doordat het kalf op deze wijze wordt gebruikt voor een ‘ludieke’ carnavalshappening, is er op geen enkele wijze rekening gehouden met het belang van het dier en de geschiktheid van het dier voor het gestelde doel. Het belang van het kalf is niet meegewogen, waardoor de integriteit ernstig is geschaad. Er wordt niet gezorgd voor een comfortabele en veilige omgeving en al helemaal niet voor een ‘positieve emotionele toestand’ (artikel 1.3 Wet dieren).

De houder van het kalf is verplicht om handelen achterwege te laten dat nadelige gevolgen heeft voor het dier, voor zover dit in redelijkheid kan worden gevergd. Dit handelen achterwege laten - door het diertje niet te gebruiken voor een ‘ludiek spel’ - is zeker redelijk te noemen (artikel 1.4, 2e lid Wet dieren).

Hieronder nog een video met een verslag van Hui Bull. Rond 5'27" komt het kalf in beeld:
.

Aangifte tegen kalfschijten

Dit bij elkaar maakt dat er onder meer sprake is van overtreding van artikel 2.1 van de Wet dieren, wat zelfs een misdrijf is. En dus ga ik vandaag aangifte doen bij de politie. Ik vind het erg jammer en onbegrijpelijk dat iets wat vanzelfsprekend zou moeten zijn niet gebeurt: rekening houden met het welzijn van een jong en kwetsbaar dier. Carnaval is een fantastisch feest voor mensen. Geniet ervan als je kan, maar laat de dieren met rust.

Bronnen:

• Omroep Brabant
• overloonnieuws/YouTube [1, 2]
• Lees alle blogs van Karen Soeters op AnimalsToday
  .

©Karen Soeters | House of Animals - dit bericht verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Net als je denkt het kan niet erger... Ons bericht over het euthanasiebeleid van de Dierenbescherming ten aanzien van Scottish Folds heeft flink wat stof doen opwaaien. En dat begrijp ik natuurlijk heel goed. Maar vandaag hoorden wij ook nog dat deze werkinstructie niet recent is rondgestuurd, maar al in november van het afgelopen jaar.

Heel veel mensen reageren geschokt op onze berichtgeving dat de Dierenbescherming opdracht geeft tot het doden van Scottish Folds in asielen. In reactie hierop geeft de Dierenbescherming overal aan dat ik onwaarheden verkondig:

“Na de wettelijke bewaartermijn wordt er, in tegenstelling tot wat in de artikelen vermeld wordt, namelijk niet aangestuurd op euthanasie.”

Aldus de Dierenbescherming. Hieronder zie je foto's van hun eigen werkinstructie. Oordeel zelf zou ik zeggen. Het staat onder 'Werkinstructie plaatsing' en bij de tweede foto verderop in het artikel onder 'Opvang in asielen', waar een Q&A de euthanasie-instructie bevestigt.

Wat wel klopt, is dat de dierenarts verantwoordelijk voor dit beleid in gesprek met mij, na veel aandringen, heeft aangegeven de werkinstructie te gaan aanpassen. Tijdens het gesprek ging het steeds over het verfijnen van de werkinstructie, waarop ik ben blijven aandringen dat hij helemaal van tafel moet. Want het is niet alleen vanuit ethisch oogpunt totaal onaanvaardbaar, het is ook in strijd met de wet.

Onbegrijpelijk en onacceptabel

De communicatie hierover met de Dierenbescherming gaat langzaam, terwijl we het hier wel hebben over dierenlevens die bedreigd worden. Daarbij blijft het onbegrijpelijk en onacceptabel dat één dierenarts een dergelijke instructie oplegt aan alle betrokken dierenasielen en dat de directeur dit beleid ook nog eens goedkeurt.

Toen wij de werkinstructie (pdf) onder ogen kregen, waren we geschokt over de wijze waarop de Dierenbescherming omgaat met voor afstand aangeboden Scottish Folds en het euthanasiebeleid dat zij hanteren. Maar we waren ook in de veronderstelling dat de werkinstructie die wij gisteren publiceerden pas sinds kort in werking was getreden, en dat we wellicht onnodig leed nog konden voorkomen. Nu blijkt dus dat de instructie al sinds november bij de asielen van de Dierenbescherming ligt.

Slapeloze nachten door werkinstructie

Wat wij vreesden dat zou gebeuren als wij niet zouden ingrijpen, namelijk dat er Scottish Folds zonder goede reden zouden worden geëuthanaseerd, lijkt al gebeurd te zijn. Meerdere bronnen die zich bij mij gemeld hebben bevestigen het vermoeden, al hebben we het (nog) niet zwart op wit. Mensen die van dichtbij te maken krijgen met dit beleid zijn wanhopig en hebben slapeloze nachten, zo laten ze ons weten.

En inmiddels weten ook mensen van dierenambulances naar welke asielen je deze katten in ieder geval NIET moet brengen. Zoals een niet nader te noemen asiel van de Dierenbescherming waar een Scottish Fold zou zijn geëuthanaseerd. Of dit dier is onderzocht door een dierenarts is onbekend, evenals of dit het gevolg was van de werkinstructie. Maar het gerucht is al voldoende om angst te zaaien, zo vertelt men ons.

Toen diverse melders gisteravond foto’s stuurden van bovenstaande Scottish Fold op de website van Amivedi, ben ik meteen gaan uitzoeken in welk asiel dit dier zit. Gelukkig niet bij een asiel van de Dierenbescherming. Maar ik realiseer mij, dat als wij niet het gesprek waren aangegaan met de Dierenbescherming en deze kat wél in hun opvang zat, het dier 14 dagen na de vinddatum van 11 februari was geëuthanaseerd, indien er geen eigenaar was komen opdagen. Onverteerbaar vind ik dat. Als ik naar het snuitje van dit dier kijk, sta ik pal achter mijn besluit om in overleg met ons team, waarin ook dierenartsen en juristen zitten, over deze werkinstructie te publiceren. Als het om mensen ging was dit een dodelijke vorm van racisme, laat een betrokken dierenarts mij weten.

Meld misstanden bij ons

Ik doe hierbij een dringende oproep aan alle hardwerkende medewerkers van de asielen van de Dierenbescherming, chauffeurs van dierenambulances en andere vrijwilligers: als je meer informatie hebt over misstanden door opgelegd beleid van hogerhand, laat het ons weten! Je kunt bij ons altijd, ook anoniem, je verhaal doen.

Let op pijn bij Scottish Folds

Voor alle eigenaren van Scottish Folds willen wij tot slot graag zeggen: het verbod betekent NIET dat je je kat niet meer mag houden! Het enige wat belangrijk is, is dat je kunt aantonen dat het dier is geboren, of in je bezit was voor 1 januari 2026. Ook kun je volgens de overgangsregeling een ander thuis zoeken voor je dier, mocht je er echt niet meer voor kunnen zorgen.

Maar het allerbelangrijkste is om bij Scottish Folds alert te zijn op tekenen van pijn. Katten zijn meesters in het verbergen van pijn, maar als je kat bijvoorbeeld steeds minder speelt, of niet meer ergens opspringt of er moeite mee heeft, dan is het van groot belang om het dier te laten onderzoeken door een dierenarts. Veel Scottish Folds hebben enorm veel baat bij de juiste pijnstilling.
.

• Lees op AnimalsToday: Ophef Dierenbescherming na euthanasie-instructie Scottish Folds
  .

©Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl