Vandaag markeert vier jaar sinds het begin van de oorlog in Oekraïne. Voor miljoenen mensen en dieren is het leven sinds 24 februari 2022 ingrijpend veranderd, getekend door angst, onzekerheid en verlies. Om stil te staan bij wat oorlog met mens en dier doet, delen we vandaag het aangrijpende verhaal van Angel met een reportage en een interview. Angel heeft in Zaporizja een thuisasiel waar ze voor meer dan 110 dieren zorgt. House of Animals biedt al vier jaar noodhulp aan de dieren waar Angel voor zorgt en aan andere partnerasielen in Oekraïne.

Reportage vier jaar oorlog. En ook vier jaar noodhulp door House of Animals in Oekraïne @House of Animals

Voor de oorlog had ik alleen maar heel oude katten en honden: vijftien honden en een stuk of tien, misschien twaalf katten. Het waren dieren die zonder hun eigenaren op straat terecht waren gekomen, vaak op hoge leeftijd. Als ik jonge dieren vond, zorgde ik dat ze snel een huis kregen, of vroeg ik het asiel in onze stad om te helpen bij het vinden van een nieuw thuis. Zelf hield ik niet veel dieren thuis en was ik niet bereid het aantal verder uit te breiden.

De eerste angstige oorlogsdagen

Toen de oorlog begon, was ik gewoon doodsbang. Ik raakte in paniek, stond aan de rand van een zenuwinzinking. Op de eerste dag ging ik naar buiten. Het was verschrikkelijk koud en overal zag ik enorme rijen bij de geldautomaten. Mensen stonden in de rij om geld op te nemen, maar er was niets meer. De wegen zaten vol met auto’s die de stad verlieten en de winkels waren compleet leeg; al het voedsel was opgekocht. Ik stond uiteindelijk acht uur in de kou te wachten om geld te pinnen. Daarna kocht ik de resterende granen bij een nachtwinkel, zodat ik in ieder geval voedsel had voor de dieren die ik al had.

Toen de eerste luchtaanval plaatsvond, durfde ik niet naar buiten te gaan met mijn huisdieren. Het voelde als een verschrikkelijke nachtmerrie. Oorlog! Toen ik een beetje tot rust was gekomen en het huis uitging om boodschappen te doen of de dieren uit te laten, zag ik iets dat me diep raakte: mensen die uit Zaporizja vertrokken, lieten hun dieren gewoon achter. In tuinen, in parken…letterlijk overal.

Achtergelaten in de vrieskou

Op de derde dag van de oorlog stonden er drie honden en vijf katten midden in onze tuin te bevriezen van de kou. Ze waren allemaal door hun eigenaren in de steek gelaten. Bang en verkleumd zaten ze daar, niet begrijpend wat er gebeurd was. Ik verborg ze bij mij thuis, zodat ik ze op de een of andere manier kon beschermen tegen de kou en de eindeloos huilende sirenes, die hen ook doodsbang maakten. De huisdieren renden door de tuin, de weg op en weer terug naar de afgesloten appartementen. Ze waren volledig van slag. Ik deelde het voedsel dat ik voor mijn eigen dieren had gekocht met al deze achtergelaten dieren.

Het aantal dieren dat ik had, nam steeds verder toe. Ik raakte in paniek en wist niet hoe ik ze allemaal moest voeden. Sommige waren ziek, verlaten en hadden zorg en behandeling nodig. Ik begon online te zoeken naar organisaties die asielen ondersteunden met voedsel en benodigdheden, maar overal waar ik keek, zeiden ze dat hulp alleen werd gegeven aan officieel geregistreerde asielen. Soms gaven particulieren ons wat voedsel, maar dat was nooit genoeg om iedereen te voeden.

Een klein wonder

Zo kwam ik in contact met House of Animals, en er gebeurde een klein wonder: hulp begon rechtstreeks bij ons te komen in de vorm van donaties, waardoor ik alle dieren die ik al had kon voeden en medische zorg kon bieden.

Allereerst liet ik elk dier dat ik van de straat haalde steriliseren (zelfs als het een rashond was). Sterilisatie was absoluut noodzakelijk. Ik had al zoveel dieren en wilde absoluut geen extra problemen door het verzorgen van deze dieren.

110 dieren te voeden

Momenteel heb ik meer dan 110 dieren in het thuisasiel, zorg ik voor tien zwerfhonden, een groepje duiven die regelmatig langskomen voor voedsel, en twee duiven thuis die een hersenschudding hadden opgelopen na een explosie. Ik heb ook honden die door het leger zijn overgedragen; zij hadden ze gered uit de beschietingszones. Daarnaast heb ik tien katten opgenomen uit de bezette gebieden. Het leger had ze meegenomen, maar kon ze zelf niet houden, en zo kwamen ze bij mij terecht.

Een strakke dagplanning

Nu besteed ik de hele dag aan het verzorgen van de dieren. Mijn ochtend begint met het schoonmaken van het appartement en de kattenbakken, daarna geef ik de dieren te eten en laat ik de honden uit. Het uitlaten van de honden met mijn moeder neemt een halve dag in beslag: zes wandelingen met meerdere honden tegelijk. Tussen de wandelingen door maak ik schoon bij de dieren die niet meegaan. Daarna ga ik naar buiten om de zwerfdieren buiten te voeren en wat boodschappen te doen. Thuis voer ik eerst de honden, daarna de katten, waarbij mijn ouders me helpen.

Daarna volgt het schoonmaken en voer ik afzonderlijk de oudere dieren. Vervolgens maak ik hun voedsel voor de volgende dag klaar, en terwijl alles wordt voorbereid, is het tijd voor de avondwandeling. Voor het slapen gaan maak ik het hele appartement grondig schoon, en soms is alles pas klaar in de vroege ochtend, waarna ik om vijf uur ‘s ochtends eindelijk naar bed ga.

Toen het massale bombardement van de stad begon, raakten veel dieren in paniek en durfden niet meer naar buiten. In het vierde jaar van de oorlog, onder de constante druk op mijn schouders, verslechterde mijn gezondheid en moest ik medische behandeling ondergaan. Toch probeer ik zo goed mogelijk met de situatie om te gaan.

Vier jaar noodhulp

Dankzij de steun van House of Animals en de donateurs kan ik nu voedsel en medicijnen geven aan alle dieren waar ik voor zorg. Zonder deze noodhulp zouden ze allemaal gedoemd zijn om te sterven. En ik kan nog steeds een zwerfpup of -kitten opnemen en in mijn thuisasiel opnemen, in plaats van erlangs te lopen en te zeggen:

“Het spijt me, kleintje! Ik kan je niet helpen.”

Allereerst wil ik mijn oprechte dank uitspreken aan het team van House of Animals voor jullie zorg en steun. Bedankt dat jullie niet alleen mijn dieren helpen, maar ook morele steun bieden aan mij en mijn ouders. Voor de prachtige feestdagen wanneer mijn geliefde dames Karen, Helma en Sunny op bezoek komen, en voor de fantastische pakketten vol feestvreugde, samengesteld door Frida en ingepakt door Frida, Helma en andere geweldige donateurs en helpers.

Frontlinie komt steeds dichterbij

Op dit moment is mijn hele leven, en het leven van degenen die in Oekraïne zijn achtergebleven, één aaneengesloten reeks grijze, sombere dagen onder explosies en sirenes, waar geen ruimte meer is voor vieringen. De situatie in Zaporizja wordt elke dag erger, de frontlinie komt dichterbij, en het is steeds angstaanjagender om aan de toekomst te denken. Om me heen zie ik sombere, vermoeide gezichten van voorbijgangers, en steeds vaker hoor je in de rijen gesprekken over drones die boven cirkelen, en hoe angstaanjagend het is… zelfs thuis is het eng.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door HouseofAnimals.nl (@houseofanimals.nl)

Donateurs: bedankt voor noodhulp!

Ik wil elke donateur bedanken die bijdraagt aan de verzorging van onze dieren, zonder jullie is die vier jaar aan noodhulp niet mogelijk. Iedereen die voedsel, benodigdheden, speelgoed, medicijnen en alles wat nodig is voor het asiel heeft gedoneerd is essentieel: elk stukje voedsel of speelgoed. Bedankt aan iedereen die pakketten verzamelt en inpakt, en aan iedereen die helpt met het transport naar Oekraïne. Jullie hulp biedt hoop voor morgen! We worden ondersteund door de liefde en warmte die uit jullie harten komt.

Ik schrijf dit nu terwijl het -17 graden Celsius is en er een reeks explosies plaatsvindt. Sommige honden weigeren naar buiten te gaan, en Mouse rent de badkamer in: de explosies zijn zo luid dat haar zenuwen het niet aankunnen. Busya en Basya worden op zulke momenten bijzonder nerveus en beginnen samen met de jonge pups te blaffen. We proberen rustig te blijven om de honden te kalmeren. De katten lijken echter de aanvallen rustig te verdragen, en enkelen van hen zoeken een plek om zich te verstoppen.

Dank jullie wel dat jullie er voor ons zijn.

WITH LOVE,
ANGEL

Vier jaar noodhulp voor oorlogsdieren

House of Animals biedt al vier jaar noodhulp en zal onze collega-dierenbeschermers en hun dieren blijven steunen. Dit hebben we alleen kunnen doen dankzij jullie steun: daarvoor onze enorme dank!

Wil je ons helpen om oorlogsdieren te blijven voorzien van voedsel, medicijnen en zorg? Dat kan op verschillende manieren:

• Help mee en doneer voor oorlogsdieren in Oekraïne
• Adopteer een dier op afstand in Oekraïne
• Volg en deel het werk van House of Animals in Oekraïne via AnimalsToday, Facebook, YouTube en Instagram

Karen’s blog: Vier jaar oorlogsdieren redden in Oekraïne

©Estefania Pampin Zuidmeer | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Mijn hart huilt bij het besef dat het al vier jaar geleden is dat Oekraïne werd opgeschrikt door de grootschalige Russische inval. Vier jaar lang iedere dag oorlogsgeweld, strijd, angst, destructie en verlies. En iedere dag stond House of Animals in nauw contact met onze collega-dierenbeschermers in Oekraïne, die er letterlijk hun leven voor over hebben om oorlogsdieren te redden.

Het nieuws over Oekraïne is om moedeloos van te worden. Het is een extreem strenge winter, die behoort tot de koudste in jaren. Door dagelijkse luchtaanvallen op energiecentrales zitten meer dan een miljoen mensen in de kou en zonder elektriciteit. Voor mens en dier betekent dit geen water, geen licht en geen warmte. Buiten dalen de temperaturen tot min 15 graden Celsius, soms is het nog kouder. In Kiev klonk onlangs de oproep om de stad te verlaten.

Dieren huilen van angst

Ondertussen stromen de berichten binnen van onze collega-dierenbeschermers in het door oorlog geteisterde land. Over lange nachten die ze doorbrengen in de badkamer, een plek die nog enigszins veiligheid biedt tijdens bombardementen. Over drone-aanvallen, waardoor hun dieren huilen van angst, hun urine laten lopen of urenlang weggekropen zitten trillen. In onze reacties proberen we onze vrienden te steunen. Maar heel eerlijk: woorden schieten tekort.

“Het is alsof alles hier doodgaat. We liggen met schoenen en jassen aan in een vochtig bed en zijn ziek. Eten maken gaat niet meer, alles is bevroren. Kleding wassen is een luxe die we ons niet kunnen permitteren.”

Kun je je voorstellen dat je al vier jaar gebroken nachten hebt, voortdurend angst voelt en keihard werkt voor de dieren, terwijl het buiten ijskoud is, guur en donker? Onderstaande foto die ik kreeg toegestuurd, zegt alles. Katten met jasjes aan, die zich opwarmen bij het fornuis. Het gasfornuis is vaak de enige warmtebron.

Vier jaar oorlogsdieren redden in Oekraïne

Wat schrokken we van de noodkreet van ons partnerasiel City of Dogs in Mykolajiv, een paar weken geleden. Voor het eerst was de wanhoop zo groot dat ze het niet meer zagen zitten. Naast alle ‘gangbare’ ellende was er geen water meer in de shelter. De leidingen waren kapot en water moest met de auto gehaald worden in jerrycans. Het terrein was veranderd in een ijsbaan en het landweggetje ernaartoe ook. Wanneer de verzorgers aan het einde van hun ronde kwamen, was het water alweer bevroren. En dat voor zo'n 300 dieren, honden en katten! Uiteraard schoten we te hulp.

Een donatie is niet ‘zomaar’ geld. In zulke omstandigheden betekent onze steun het verschil tussen leven en dood. Het ontlast de verzorgers, zodat ze zich kunnen focussen op de zorg voor de dieren. Na bombardementen heerst er zo veel angst en paniek, dan hebben de dieren alle aandacht nodig. Het is indrukwekkend om te zien hoe deze mensen hun dieren geruststellen, vasthouden, kalmeren en afleiden.

De raketaanvallen kunnen we niet stoppen, maar die waterleidingen moeten functioneren en dieren hebben voedsel en zorg nodig. Ik ben daarom ontzettend dankbaar voor de steun van onze donateurs, op wie we nu al vier jaar telkens weer een beroep kunnen doen.

Zo ontzettend koud

Bij Angel in Zaporizja sloegen recent raketten zo dichtbij in dat haar ramen eruit vlogen. Al vanaf het begin van de oorlog, toen Angel zich ontfermde over meer dan 100 ontheemde dieren, financieren wij haar thuisopvang. Toen we haar in december ontmoetten, brak mijn hart. Samen met haar moeder en adoptiehond Mouse troffen we haar bij haar appartement, omringd door beschadigde gebouwen. Stukjes glas liggen her en der verspreid. Nu hangt er plastic voor het raam en is het zo ontzettend koud.

Ons team onderhoudt elke dag contact met Angel. Zo ontvingen we vorige week een foto van haar geblesseerde been. Ze was gewond geraakt toen de honden tijdens een drone-aanval op straat in blinde paniek aan de riem trokken. En ondertussen proberen Angel en haar moeder zo ontzettend positief te zijn. Zonder hoop houdt het op, dat begrijpen we.

Langs de vuurlinie in Oekraïne

Onze werkreizen werden afgelopen vier jaar steeds heftiger. Meer veiligheidsmaatregelen en grote onzekerheid of we de locaties van onze partners kunnen bereiken. We bieden noodhulp aan asielen vlakbij de vuurlinie, waar dagelijks drone- en raketaanvallen plaatsvinden. Maar we zijn zo gemotiveerd om iedereen te zien! Zoals die ongelofelijk dappere Tanya bij Myav-Gav in Dnipro. Ze is zo druk met alle dieren die ze opvangt. Veel militairen weten haar te vinden en brengen geëvacueerde honden en katten naar haar toe.

Tanya heeft in alles de regie. De tuin van de buurvrouw wordt ingezet als dependance, want er is extra huisvesting nodig. Ik voel haar stevige arm om mijn schouder, als ze voornemens is iets te laten zien. Ze praat in het Oekraïens tegen mij alsof ik de taal spreek. Haar motivatie en volharding zijn bij alles voelbaar. Hoe ze haar stem verheft als iets niet snel genoeg gaat, staat in contrast met de rust die ze uitstraalt in de nabijheid van onze adoptiekaters Phil en Peach. Van bange, ernstig getraumatiseerde dieren, heb ik hen zien veranderen in benaderbaar en zelfs blij met een knuffel. Wat liefde en geduld al niet kan doen.

Pegasus van 500 naar 2000 dieren

En dan Pegasus, ook in Dnipro. Deze enorme opvang groeide noodgedwongen uit van 500 naar meer dan 2000 dieren! En het stopt niet. Iedere dag arriveren er nieuwe slachtoffers van deze gruwelijke oorlog. Deze winter bracht zo veel ellende. Bijvoorbeeld vorige week, toen een ander asiel zowat weggevaagd werd door een ijskoude waterstroom, veroorzaakt door smeltende sneeuw. Oprichter Lena aarzelde geen moment toen haar gevraagd werd om acute hulp. Ze moest 300 kilometer rijden naar Krapiwnitsky om er te komen. Daarna heeft ze uren in de snijdende kou gewacht tot ze in actie kon komen.

Samen met andere vrijwilligers redde Lena van Pegasus 14 honden, waarvan er 5 met haar mee terug kwamen. Speciale gevallen, die extra zorg nodig hebben omdat ze niet gesocialiseerd zijn en oud. Zij worden op dit moment verzorgd in Lucy's Emergency Animal Hospital, op het terrein van Pegasus. Hoe bijzonder is het dat je onder zulke afschuwelijke omstandigheden de zorg over meer dan 2000 dieren hebt en dan acuut in de auto springt om dieren in nood te redden?
.

Vier jaar hooi en hoop

Ik ben zo ontzettend dankbaar dat wij dankzij onze donateurs ook Pegasus al 4 jaar intensief kunnen steunen. Er werden bergen hooi gedoneerd en gelukkig ook een hooischuur. De huisvesting van al die dieren is een constant proces van reparatie en nieuwbouw, mogelijk dankzij onze donateurs. Voer konden we ook mee helpen: al meer dan 40 vrachtwagens inmiddels en de volgende vertrekt komende week. De opening van Lucy’s Emergency Animal Hospital twee jaar geleden was alleen mogelijk dankzij donaties. Wat waren we trots en opgelucht toen de eerste operaties plaatsvonden in ‘ons’ noodhospitaal voor dieren. En inmiddels zijn er al heel wat dierenlevens gered, mede dankzij onze voortdurende solidariteit.

Ternauwernood gered

Na ieder bezoek volgt altijd een moeilijk afscheid. Wanneer zien we elkaar weer en onder welke omstandigheden? Ik heb niet de juiste woorden voor dat trieste gevoel. We verlangen intens naar de dag dat we in alle rust met elkaar kunnen praten. Dat we de tijd kunnen nemen om te luisteren naar de verhalen over alle dieren. Want hoe groot Pegasus ook is, de verzorgers kennen elk individueel dier en benaderen hen ook als zodanig. Elk dier is een eigen persoontje, met een geschiedenis en eigen karakter. Adoptiekameel Yasha, altijd boos op mensen, mag daarom simpelweg zichzelf zijn, samen met het lieve ezeltje Masha. De twee zijn onafscheidelijk. Als koppel werden zij ternauwernood gered van de dood.

Eerbetoon

Na ons bezoek in december is het afscheid heel intens. Met onze geweldige beveiligers bezoeken we als eerbetoon de begraafplaats in Lviv. We voelen ons nauw verbonden met elkaar. Samen lopen we langs de vele rijen met graven. Honderden vlaggen, kaarsen en foto’s. Vaak iemand die een hond of kat vasthoudt. Mijn keel knijpt dicht. Dit is de rustplaats van vrienden van onze beveiligers.

“Kijk, dit is mijn docent van de universiteit. Hij zou zijn laatste dienst draaien en wilde zijn vervanger nog snel het strijdveld laten zien. Thuis werd op hem gewacht.”

Een drone beëindigde zijn leven en dat van zijn makker. Zoveel slachtoffers, zoveel leed. Ik heb moeite mijn emoties te bedwingen. Zeker als we een moeder van een gesneuvelde militair spreken. We luisteren naar haar verhaal. Geven haar een knuffel. Net als de oma die we ontmoeten bij het graf van haar kleindochter. Mijn collega Helma en ik houden elkaar stevig vast als we voetje voor voetje verder lopen. We zwijgen en ondergaan eenzelfde gevoel van verdriet en machteloosheid.
.

De kracht van de Oekraïners

Eenmaal weer thuis blijf ik diep onder de indruk van de kracht van de Oekraïners. Ik heb grote bewondering voor de dierenbeschermers, die onder onmogelijke omstandigheden voor hun dieren blijven zorgen.

“Wie moet het anders doen? Als ik doodga, dan is het hier, tussen de dieren.”

Die uitspraak zoemt na en windt er geen doekjes om. Zij zullen nooit het schip verlaten, hun dieren gaan altijd voor. Ook na vier jaar dreiging en tegenslag houden ze hoop op betere tijden en geven de moed niet op.

Vier jaar niet opgeven

Oorlog ontwricht. Alles wat vanzelfsprekend lijkt, valt weg. House of Animals blijft onze collega-dierenbeschermers en hun dieren steunen, dat beloof ik. Ook al lijkt het zo ver weg, de hoop op vrede is springlevend. Opgeven? Nooit!
.

• Help mee en doneer voor oorlogsdieren in Oekraïne
• Adopteer een dier op afstand in Oekraïne
• Volg en deel het werk van House of Animals in Oekraïne via AnimalsToday, Facebook, YouTube en Instagram
• Luister naar de podcast Oorlogsdieren helpen in Oekraïne
  .

©Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday

House of Animals gaat noodhulp bieden aan Arc Animal Sanctuary op het Griekse eiland Lefkas. Begin januari werd het opvangcentrum volledig verwoest door een hevige storm. Orkaanachtige windstoten en hevige regenbuien zorgden ervoor dat verblijven van de opvang instortten, hekken werden weggeblazen en de dierenverblijven ernstig beschadigd raakten. Voor de 63 dieren die er leven en het team kwam de ramp volledig onverwacht.

Oprichter Charli Sotiriou laat weten dat ze nog nooit zoiets had meegemaakt. De storm was angstaanjagend. In een paar uur tijd stond alles onder water, stortten delen van de buitenverblijven in en wisten de dierenbeschermers van Arc Animal Sanctuary niet hoe ze alle dieren in veiligheid konden brengen. Als noodoplossing werden zestig katten, twee honden en een konijn samengebracht in twee containers.

Noodhulp voor Griekse opvang

Hoewel Charli en haar team direct in actie kwamen, is de situatie nog steeds nijpend. De opvang heeft dringend steun nodig om de opvang weer op te bouwen. House of Animals is in overleg met Charli over de vorm van de hulp die Arc Animal Sanctuary momenteel nodig heeft. De schade aan de opvang is enorm en verspreid over het hele terrein, waardoor het team eerst een overzicht moet krijgen van de meest dringende behoeften.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door HouseofAnimals.nl (@houseofanimals.nl)

Eiland Lefkas

Op het eiland (net zoals op vele andere plekken in Griekenland) bestaat er geen door de overheid georganiseerde of gesubsidieerde opvang. Die zijn dus 100 procent afhankelijk van donaties. House of Animals wil Arc Animal Sanctuary helpen zodat ze hun belangrijke werk voor de Griekse dieren op het eiland Lefkas kunnen voortzetten. Hou onze website in de gaten voor meer nieuws over de heropbouw van Arc Animal Sanctuary.

Wat kan jij doen?

‘Een kalf, een veld en allemaal vakjes. En dan de grote vraag: waar gaat het kalf schijten?’ Het staat er echt. Ze hebben het kalfschijten in Overloon 'Hui Bull' genoemd. En dan zou je denken aan een oude carnavalstraditie, waar heel snel een einde aan moet komen, maar niet dus. Helemaal nieuw bedacht. Een ‘ludiek spel’, zo wordt het in de verslaggeving zelfs genoemd. Maar wij zien vooral redenen om aangifte te doen van dierenmishandeling.

Het terrein is verdeeld in genummerde vakken. Het kalf wordt Connie/Corrie genoemd. Ze moet anderhalf uur op een veldje staan en daar haar behoefte doen. En dus is het afwachten waar het kalfje zal 'schijten':

“Zodra het kalf het veld betrad, steeg de spanning onder de deelnemers en toeschouwers. Niemand wist immers vooraf welk vak als ‘winnend’ uit de bus zou komen. De eenvoud van het spel bleek juist de kracht: samen lachen, spanning delen en genieten van een unieke carnavalsactiviteit.”

Waar schijt het kalf?

Het kalfschijten is hierboven door Omroep Brabant beschreven als 'unieke carnavalsactiviteit'. Maar is er nou helemaal niemand die erover nadenkt hoe dit voor het kalf moet zijn? Ik zeg als Brabantse meteen dat ik iedereen een geweldig carnaval gun, met enorm veel plezier, de beroemde Brabantse gezelligheid en saamhorigheid. Maar zodra daarbij dierenwelzijn in de knel komt, gaan er andere dingen spelen. Hieronder een video waarop te zien is wat er aan drukte plaatsvindt rond 'Waar schijt het kalf?', of Hui Bull in Overloon:
.

Kalfschijten is dierenmishandeling

Kalfschijten is dierenmishandeling en ik zal uitleggen waarom. Het diertje is om te beginnen nog erg jong en had bij zijn moeder moeten staan, niet in een feestelijke, maar voor het dier veel te stressvolle setting. Er zijn ook tekenen van stress waar te nemen, zo zien onze deskundigen. Er is onder meer op beeld te zien dat dat het kalfje niet wil lopen en wordt voortgetrokken en geduwd. Dit zijn symptomen van stress, want anders zou het dier gewoon zonder problemen meelopen. Het verzet zich en heeft de oren naar achteren. In combinatie met muziek en de uitgelaten mensen is dit een stressvolle situatie voor het kalf.

Kalfjes zijn echte groepsdieren en dit jonge dier is uit zijn vertrouwde omgeving weggehaald. Het kan niet voldoen aan zijn fysiologische en ethologische behoeften (natuurlijk gedrag) en zijn bewegingsvrijheid is dusdanig beperkt dat het daardoor lijdt (artikel 1.6 Besluit houders van dieren). Het kalfje is aangetast in haar intrinsieke waarde.

Kalf bereden als paard

Het dier is tijdens het evenement ook bereden als paard, een doel waarvoor het niet geschikt is (artikel 1.3f Besluit houders van dieren). Doordat het kalf op deze wijze wordt gebruikt voor een ‘ludieke’ carnavalshappening, is er op geen enkele wijze rekening gehouden met het belang van het dier en de geschiktheid van het dier voor het gestelde doel. Het belang van het kalf is niet meegewogen, waardoor de integriteit ernstig is geschaad. Er wordt niet gezorgd voor een comfortabele en veilige omgeving en al helemaal niet voor een ‘positieve emotionele toestand’ (artikel 1.3 Wet dieren).

De houder van het kalf is verplicht om handelen achterwege te laten dat nadelige gevolgen heeft voor het dier, voor zover dit in redelijkheid kan worden gevergd. Dit handelen achterwege laten - door het diertje niet te gebruiken voor een ‘ludiek spel’ - is zeker redelijk te noemen (artikel 1.4, 2e lid Wet dieren).

Hieronder nog een video met een verslag van Hui Bull. Rond 5'27" komt het kalf in beeld:
.

Aangifte tegen kalfschijten

Dit bij elkaar maakt dat er onder meer sprake is van overtreding van artikel 2.1 van de Wet dieren, wat zelfs een misdrijf is. En dus ga ik vandaag aangifte doen bij de politie. Ik vind het erg jammer en onbegrijpelijk dat iets wat vanzelfsprekend zou moeten zijn niet gebeurt: rekening houden met het welzijn van een jong en kwetsbaar dier. Carnaval is een fantastisch feest voor mensen. Geniet ervan als je kan, maar laat de dieren met rust.

Bronnen:

• Omroep Brabant
• overloonnieuws/YouTube [1, 2]
• Lees alle blogs van Karen Soeters op AnimalsToday
  .

©Karen Soeters | House of Animals - dit bericht verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Net als je denkt het kan niet erger... Ons bericht over het euthanasiebeleid van de Dierenbescherming ten aanzien van Scottish Folds heeft flink wat stof doen opwaaien. En dat begrijp ik natuurlijk heel goed. Maar vandaag hoorden wij ook nog dat deze werkinstructie niet recent is rondgestuurd, maar al in november van het afgelopen jaar.

Heel veel mensen reageren geschokt op onze berichtgeving dat de Dierenbescherming opdracht geeft tot het doden van Scottish Folds in asielen. In reactie hierop geeft de Dierenbescherming overal aan dat ik onwaarheden verkondig:

“Na de wettelijke bewaartermijn wordt er, in tegenstelling tot wat in de artikelen vermeld wordt, namelijk niet aangestuurd op euthanasie.”

Aldus de Dierenbescherming. Hieronder zie je foto's van hun eigen werkinstructie. Oordeel zelf zou ik zeggen. Het staat onder 'Werkinstructie plaatsing' en bij de tweede foto verderop in het artikel onder 'Opvang in asielen', waar een Q&A de euthanasie-instructie bevestigt.

Wat wel klopt, is dat de dierenarts verantwoordelijk voor dit beleid in gesprek met mij, na veel aandringen, heeft aangegeven de werkinstructie te gaan aanpassen. Tijdens het gesprek ging het steeds over het verfijnen van de werkinstructie, waarop ik ben blijven aandringen dat hij helemaal van tafel moet. Want het is niet alleen vanuit ethisch oogpunt totaal onaanvaardbaar, het is ook in strijd met de wet.

Onbegrijpelijk en onacceptabel

De communicatie hierover met de Dierenbescherming gaat langzaam, terwijl we het hier wel hebben over dierenlevens die bedreigd worden. Daarbij blijft het onbegrijpelijk en onacceptabel dat één dierenarts een dergelijke instructie oplegt aan alle betrokken dierenasielen en dat de directeur dit beleid ook nog eens goedkeurt.

Toen wij de werkinstructie (pdf) onder ogen kregen, waren we geschokt over de wijze waarop de Dierenbescherming omgaat met voor afstand aangeboden Scottish Folds en het euthanasiebeleid dat zij hanteren. Maar we waren ook in de veronderstelling dat de werkinstructie die wij gisteren publiceerden pas sinds kort in werking was getreden, en dat we wellicht onnodig leed nog konden voorkomen. Nu blijkt dus dat de instructie al sinds november bij de asielen van de Dierenbescherming ligt.

Slapeloze nachten door werkinstructie

Wat wij vreesden dat zou gebeuren als wij niet zouden ingrijpen, namelijk dat er Scottish Folds zonder goede reden zouden worden geëuthanaseerd, lijkt al gebeurd te zijn. Meerdere bronnen die zich bij mij gemeld hebben bevestigen het vermoeden, al hebben we het (nog) niet zwart op wit. Mensen die van dichtbij te maken krijgen met dit beleid zijn wanhopig en hebben slapeloze nachten, zo laten ze ons weten.

En inmiddels weten ook mensen van dierenambulances naar welke asielen je deze katten in ieder geval NIET moet brengen. Zoals een niet nader te noemen asiel van de Dierenbescherming waar een Scottish Fold zou zijn geëuthanaseerd. Of dit dier is onderzocht door een dierenarts is onbekend, evenals of dit het gevolg was van de werkinstructie. Maar het gerucht is al voldoende om angst te zaaien, zo vertelt men ons.

Toen diverse melders gisteravond foto’s stuurden van bovenstaande Scottish Fold op de website van Amivedi, ben ik meteen gaan uitzoeken in welk asiel dit dier zit. Gelukkig niet bij een asiel van de Dierenbescherming. Maar ik realiseer mij, dat als wij niet het gesprek waren aangegaan met de Dierenbescherming en deze kat wél in hun opvang zat, het dier 14 dagen na de vinddatum van 11 februari was geëuthanaseerd, indien er geen eigenaar was komen opdagen. Onverteerbaar vind ik dat. Als ik naar het snuitje van dit dier kijk, sta ik pal achter mijn besluit om in overleg met ons team, waarin ook dierenartsen en juristen zitten, over deze werkinstructie te publiceren. Als het om mensen ging was dit een dodelijke vorm van racisme, laat een betrokken dierenarts mij weten.

Meld misstanden bij ons

Ik doe hierbij een dringende oproep aan alle hardwerkende medewerkers van de asielen van de Dierenbescherming, chauffeurs van dierenambulances en andere vrijwilligers: als je meer informatie hebt over misstanden door opgelegd beleid van hogerhand, laat het ons weten! Je kunt bij ons altijd, ook anoniem, je verhaal doen.

Let op pijn bij Scottish Folds

Voor alle eigenaren van Scottish Folds willen wij tot slot graag zeggen: het verbod betekent NIET dat je je kat niet meer mag houden! Het enige wat belangrijk is, is dat je kunt aantonen dat het dier is geboren, of in je bezit was voor 1 januari 2026. Ook kun je volgens de overgangsregeling een ander thuis zoeken voor je dier, mocht je er echt niet meer voor kunnen zorgen.

Maar het allerbelangrijkste is om bij Scottish Folds alert te zijn op tekenen van pijn. Katten zijn meesters in het verbergen van pijn, maar als je kat bijvoorbeeld steeds minder speelt, of niet meer ergens opspringt of er moeite mee heeft, dan is het van groot belang om het dier te laten onderzoeken door een dierenarts. Veel Scottish Folds hebben enorm veel baat bij de juiste pijnstilling.
.

• Lees op AnimalsToday: Ophef Dierenbescherming na euthanasie-instructie Scottish Folds
  .

©Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl

Dierenwelzijnsorganisatie House of Animals zegt geschokt te zijn over een interne werkinstructie van de Dierenbescherming waarin staat dat asielen geen Scottish Folds meer mogen aannemen en zwerfdieren van dit ras na een ‘bewaartermijn’ van 14 dagen worden geëuthanaseerd, ongeacht hun conditie.

Karen Soeters van House of Animals noemt het onverteerbaar dat juist de Dierenbescherming zo meedogenloos de deur dichtgooit voor al deze katten.

“Door deze dieren te weigeren wordt in de hand gewerkt dat mensen andere wegen gaan bewandelen om ervan af te komen. Er is niet voor niets een overgangsregeling voor deze dieren, en ze zouden niet anders behandeld moeten worden dan alle andere dieren. Niet elke Scottish Fold heeft in dezelfde mate pijnklachten. Het is aan een dierenarts om per individueel dier te beoordelen of er sprake is van ondraaglijk lijden.”

Houdverbod Scottish Folds

Sinds 1 januari 2026 geldt een verbod op het houden van Scottish Folds, katten met de karakteristieke vouworen. De gevouwen oortjes zijn het gevolg van een erfelijke kraakbeenafwijking die kan leiden tot pijnlijke artrose en gewrichtsproblemen. Voor het ras gold sinds 2014 al een fokverbod. In de interne instructie, die volgens House of Animals is opgesteld door een dierenarts van de Dierenbescherming, staat namelijk onder meer dat elke Scottish Fold, die bij een dierenasiel van de Dierenbescherming binnenkomt “na de wettelijke bewaartermijn van 14 dagen zal worden geëuthanaseerd ongeacht de conditie of benaderbaarheid”.

Illegaal doden

Ook oud-dierenarts Paul Bours, twaalf jaar werkzaam in de gezelschapsdierenpraktijk en ruim twintig jaar senior beleidsmedewerker dierenwelzijn bij het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, plaatst kanttekeningen bij de euthanasie-instructie.

“Het standaard doden van dieren na een bewaartermijn van 14 dagen op grond van een erfelijke aandoening, ongeacht de conditie of benaderbaarheid, is wettelijk verboden als niet wordt voldaan aan de randvoorwaarden uit artikel 1.10 van het Besluit houders van dieren. Alleen wanneer sprake is van ondraaglijk lijden mag euthanasie plaatsvinden. Wordt daar niet aan voldaan, dan is het doden illegaal en ethisch verwerpelijk.”

Onrust door euthanasie-instructie

Volgens House of Animals zijn meerdere medewerkers van asielen van de Dierenbescherming geschrokken van de euthanasie-instructie. En hebben zij hun zorgen kenbaar gemaakt. Ook dierenartsen zouden hebben aangegeven niet aan een dergelijk beleid te willen meewerken. De werkinstructie maakt volgens Soeters geen onderscheid tussen individuele dieren.

“Er staat dat deze katten continu pijn lijden door ernstige afwijkingen. Dat geldt niet per definitie voor elke Scottish Fold en zeker niet in dezelfde mate. Alleen ondraaglijk lijden mag reden zijn voor euthanasie, niet het feit dat een dier tot een bepaald ras behoort.”

Oproep tot aanpassing

House of Animals zegt het gesprek met de Dierenbescherming te hebben gezocht en verwacht dat de werkinstructie per direct fundamenteel wordt aangepast. Karen Soeters:

“Ik ben uiteraard eerst het gesprek met de Dierenbescherming aangegaan en dat leek een constructief gesprek. Ik vind het dan ook heel jammer te moeten concluderen dat ons gesprek toch niet heeft geleid tot een fundamentele aanpassing van de werkinstructie zoals we hebben afgesproken. Er moet per direct een bericht naar de dertig asielen van de Dierenbescherming worden gestuurd om te voorkomen dat er onomkeerbare beslissingen genomen worden op basis van de eerdere werkinstructie. Dat is tot nu toe zoals ik begrepen heb niet gebeurd. Het is sowieso onbegrijpelijk dat er een apart protocol opgesteld wordt voor Scottish Folds.”

Bekijk hier de werkinstructie van de Dierenbescherming.

Reactie Dierenbescherming

De Dierenbescherming heeft inmiddels gereageerd op onze berichtgeving betreffende de euthanasie-werkinstructie voor Scottish Folds. Lees hier de reactie. 

©House of Animals Perscentrum

Dankzij dierenbeschermer Ene Berdyeva is hulp uit Nederland in de vorm van dierbenodigdheden verspreid naar verschillende plekken in winters Oekraïne waar dieren ze hard nodig hebben. Van paarden die dicht bij de frontlinie staan, tot therapiedieren die helpen bij de revalidatie van soldaten, en oorlogskatten die letterlijk van de straat zijn gered. De gedoneerde hulpgoederen maken voor deze dieren een groot verschil.

In december ontving Ene een volledige vrachtwagen uit Nederland via House of Animals. Sindsdien heeft zij ervoor gezorgd dat de hulpgoederen bij meerdere opvanglocaties en dieren in nood terechtkwamen. In totaal werden maar liefst 1625 kilo aan dierbenodigdheden naar Oekraïne vervoerd! Ene Berdyeva:

"Ik ben heel blij dat ik mijn vrienden en de vrienden van mijn vrienden heb kunnen helpen. Met jullie hulp geef ik hen hoop en vreugde."

Nederlandse hulp in Oekraïne

Het transport zat boordevol spullen voor paarden, zoals halsters, winterdekens, vliegendekens, zadeldekjes en voer. Voor honden en katten gingen benches, zachte en plastic mandjes, reismandjes, voerbakken, speeltjes, riemen, halsbanden, jasjes en kattenbakken mee.

Daarnaast werden handdoeken, warme dekens en winterkleding voor de dierverzorgers meegeleverd. Achteraf bleek dit een gouden zet te zijn, want deze winter is uitzonderlijk koud met temperaturen tot soms -25 graden.

10 pallets voer

En alsof dat nog niet genoeg was, zaten er in de vrachtwagen 10 pallets voer uit Nederland, geschonken door een anonieme donor. Dankzij de inzet van Stichting Dopomoha kwam alles veilig en op tijd aan in Oekraïne, klaar om dieren en verzorgers te helpen waar dat het hardst nodig was.

Ene heeft van deze spullen diverse pakketten samengesteld en verstuurd naar andere partnerasielen van House of Animals, zoals Odessa Cat Crew en City of Dogs, maar ook naar mensen die zij zelf kent en in deze moeilijke tijden voor dieren blijven zorgen.

Paardenstal bij Zaporizja

Ene stuurde hulpgoederen naar een paardenstal bij Zaporizja, slechts 20 kilometer van de frontlinie. In de herfst huisvestte deze stal zo’n 300 paarden, die in kleine groepen naar verschillende regio’s werden geëvacueerd. Momenteel zitten er nog ongeveer 100 paarden vast door sneeuw en vorst, terwijl ze wachten op verdere evacuatie. De stal ontving essentiële spullen voor vervoer en verzorging van de dieren, zoals halsters, touwen en warme én extra warme dekens, zodat de paarden goed beschermd zijn tegen de winterse kou.

Paardenstallen bij Dnipro en Poltava-regio

Deze stal bevindt zich ook dicht bij de frontlinie, bij Dnipro. Hier wonen paarden, pony’s en honden die dienen als therapiedieren voor soldaten en kinderen die psychologische hulp nodig hebben. De stal kreeg paarden­dekens, een grooming-set, kinderbeschermingsvesten, dekens, warme kleding voor kinderen en voer en lekkernijen voor de honden. Onder de dieren bevindt zich Kesha, een 32-jarige pony, gered uit de regio Kiev nadat zijn vorige stal door een raket werd verwoest.

In de zwaar gebombardeerde Poltava-regio biedt deze paardenstal kinderen en studenten een veilige plek om even afleiding te vinden. De 25 paarden, waaronder geëvacueerde dieren uit oorlogsgebieden, kregen dekens, zadeldekjes en warme rijvesten. Ook werden zadels, hoofdstellen en singels uit Europa geleverd.

Revalidatie van soldaten en kinderen

Bij Kiev, op slechts 20 kilometer van Ene, bevindt zich een paardenstal die zich richt op de revalidatie van soldaten, kinderen en vrouwen die familieleden in de oorlog hebben verloren. De eigenaresse zorgt hier met veel liefde voor drie paarden, een pony, een ezel, vijf honden en katten. Voor deze locatie werden natvoer voor honden en katten, voerbakken, dekens en bedden voor de honden, paarden­dekens en dekens voor gasten geleverd, zodat zowel de dieren als de bezoekers goed verzorgd en warm blijven.

Paardenstal van Universiteit Bila Tserkva, Kiev-regio

In dit paardenstal worden dieren verzorgd door studenten van de universiteit. De stal ontving paarden­dekens, enkele halsters, twee beschermingsvesten en kattenvoer. Hier woont ook een hengst met een bijzondere evacuatiegeschiedenis uit bezet gebied. De eigenaresse kreeg daarnaast spullen voor haar paard, hondenlekkernijen en persoonlijke benodigdheden voor haar en haar jonge dochter.

Veterinaire kliniek in Irpin

Bij deze kliniek worden paarden ingezet voor hippotherapie, een vorm van therapie waarbij paarden helpen bij fysieke, psychische of cognitieve revalidatie. Daarnaast worden er katten tijdelijk opgevangen tijdens strenge vorst. De kliniek ontving natvoer, paarden­dekens, halsters, beschermingsvesten en hygiëne­middelen voor zowel de dieren als de ruiters, zodat iedereen goed verzorgd en beschermd blijft.

Thuisopvang bij Konotop

In een appartement in Konotop worden 18 katten verzorgd, die ooit gevonden zijn op straat. De katten kregen voer. Deze foto laat zien hoe de katten zich warmen bij de kachel.

Hulp uit Nederland

House of Animals wil iedereen bedanken die spullen heeft gedoneerd voor de oorlogsdieren in Oekraïne. En ook iedereen die betrokken is geweest bij de coördinatie van het transport. Speciale dank aan:

Koetsiersvereniging De IJsselmenners, Henk Muller, Petra Arentsen-Zwart (tweespan-menner, doneerde hoofdstellen en zette een donatie-tweespan tuig in elkaar), Stal Klein Vosdal (ruim 50 warme paardendekens en paardendekjes), Marleen Appeldoorn (heeft spullen ingezameld en mede-gedoneerd), Zwerfvuilruimers Loenen (vrijwilligsters doneerden vooral warme kleding), Bas en Hannie Aldenkamp, Daniëlla Koopman, Annelies Koeleman, Daniëlle Brinkenberg, Patricia Callaghan (ca. 50 paardendekens en zadeldekjes, voormalig internationale dressuuramazone), W.J. Zwolsman A.G.F. Handel Rijssen (verzamelt wekelijks dozen voor het transport, laatste keer zelfs 50 dozen), Eef Sjaardema (honden- en kattenkaarsjes, witte kerstboom-kaarsjes voor de soldaten).

Speciale dank aan Nelleke, Bep, Gerrit, Marije, Peter en Wilco en onze fantastische collega Frida.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door HouseofAnimals.nl (@houseofanimals.nl)

Dankzij jullie inzet konden dieren en mensen in Oekraïne weer voorzien worden van dringend benodigde voeding, dekens en verzorgingsspullen.

Wat kan jij doen?

 

De rechtbank Gelderland oordeelde dat de door de opgelegde dwangsommen aan Bert Roelofs van Bert’s Animal Verhuur terecht zijn opgelegd en in stand blijven. Het gaat om een bedrag van €150.000 aan dwangsommen wegens onder meer het illegaal verhuren van dieren en het illegaal fokken van honden. De handhaving volgde op meerdere handhavingsverzoeken van House of Animals.

https://www.animalstoday.nl/tag/Bert%E2%80%99s-Animal-Verhuur/

De opgelegde dwangsommen leidden in 2023 tot het faillissement van het bedrijf en tot de executieverkoop van de boerderij van Roelofs. Hij stelde bezwaar in tegen de opgelegde dwangsommen, maar de rechtbank oordeelde nu dat dit bezwaar ongegrond is. Het bewijs dat door House of Animals werd aangeleverd voor de illegale verhuur van dieren en het illegaal fokken en verhandelen van honden hield stand. Omdat zowel het bedrijf als Roelofs persoonlijk failliet zijn, ligt de afwikkeling van de betaling nu bij de curator.

Houdverbod nog niet van kracht

Ondanks een strafrechtelijke veroordeling in mei 2024 voor het jarenlang verwaarlozen van dieren, biedt Roelofs volgens meldingen nog steeds pups te koop aan via Marktplaats onder een valse naam. De rechter legde hem in 2024 een houdverbod van vijf jaar op, maar door een tekortkoming in de toen geldende wetgeving is het houdverbod nog niet van kracht zolang het hoger beroep loopt. Roelofs is namelijk in beroep gegaan tegen deze uitspraak. Het Openbaar Ministerie kon nog niet aangeven wanneer dit beroep zal worden behandeld. Karen Soeters:

“Dit is opnieuw een bevestiging dat de handhaving terecht was. Dat hiermee een einde is gekomen aan de jarenlange ellende voor de dieren die hij verhuurde, is voor ons het allerbelangrijkste. Tegelijkertijd blijven we meldingen ontvangen van mensen die pups van hem hebben gekocht, zelfs na zijn veroordeling. Dat iemand die failliet is, openstaande dwangsommen heeft en een houdverbod opgelegd heeft gekregen, nog steeds dieren kan houden en verkopen, is onbegrijpelijk. We wachten inmiddels al bijna twee jaar op behandeling van het hoger beroep.”

Gerechtigheid voor de dieren van Bert’s Animal Verhuur

Dwangsommen zijn terecht

In hetzelfde vonnis bevestigde de rechtbank ook een dwangsom van €80.000 die werd opgelegd aan de moeder van Roelofs. Zij stelde haar erf ter beschikking voor het houden en verhandelen van honden en liet illegale bouwwerken toe. Ook deze dwangsom blijft in stand.

Onzekerheid over resterende dieren

Het is op dit moment onduidelijk hoeveel dieren Roelofs nog in zijn bezit heeft. Een deel van de dieren is vlak voor en tijdens het faillissement verkocht en elders ondergebracht. Er loopt nog een onderzoek naar mogelijk paulianeus handelen, het benadelen van schuldeisers door het wegsluizen van bezittingen.

©House of Animals Perscentrum

Het is momenteel bitterkoud in Oekraïne, met temperaturen die in sommige gebieden zelfs tot -25 graden dalen. Deze extreme kou heeft ernstige gevolgen voor het dierenasiel City of Dogs, waar de waterleidingen bevroren zijn geraakt. Hierdoor hebben de ruim 300 dieren waar City of Dogs voor zorgt, geen direct toegang tot vers drinkwater. Afgelopen week kregen we een noodkreet van dierenverzorgster Yuliya: het watersysteem moet dringend gerepareerd worden om de dieren in leven te houden.

Dagelijks dragen de dierverzorgers van City of Dogs nu zware containers water, die ze met de auto ophalen bij een nabijgelegen gebouw en naar het asiel brengen. Yuliya vertelt over de situatie:

"Het is een constante strijd tegen de kou. Het is beangstigend hoeveel moeite het kost om zelfs de basisbehoeften van de dieren te vervullen. Maar we geven niet op."

Bevroren waterleidingen

Het probleem ligt bij het watersysteem zelf, dat niet was geschikt voor zulke extreme temperaturen. De generator van het asiel – die House of Animals eerder doneerde - kan namelijk de situatie niet oplossen, en helaas moet het volledige systeem gerepareerd worden. De reparatie omvat onder andere het isoleren van de waterleidingen, het aanleggen van een robuuster systeem en het aansluiten van elektrische apparatuur. House of Animals helpt het asiel om deze reparatie mogelijk te maken.

Als de bevroren waterleidingen nog niet genoeg uitdagingen zijn, is ook de elektriciteit onbetrouwbaar: bijna 17 uur per dag is er geen stroom, en het draaien van de generator is vanwege de hoge benzinekosten geen optie voor lange perioden.

Dankzij de steun van donateurs van House of Animals kan het asiel de dieren tot nu toe blijven verzorgen. Het ingezamelde geld wordt namelijk gebruikt voor levensbelangrijke zaken: vaccins, ontwormingsmiddelen, vlooienbestrijding en vitaminen voor de honden, waaronder oude honden als Mukhtar en de pups die extra zorg nodig hebben tijdens deze barre winter. Yuliya benadrukt:

"Zonder deze hulp zouden we het niet redden. Noodhulp is van levensbelang voor de dieren. We zijn iedereen ontzettend dankbaar die ons helpt om hen te beschermen."

 

Dankzij de onvermoeibare inzet van de dierverzorgers van City of Dogs en ook de noodhulp die House of Animals biedt kunnen de dieren overleven. Deze ijzige oorlogswinter is tot nu toe de meest uitdagende in de afgelopen vier jaar, maar we geven nooit op.

City of Dogs bij de stad Mykolajiv zorgt voor 190 honden, 30 katten en 2 schapen in de opvang, en geeft ook nog 80 straatdieren te eten. Doneer zodat we de oorlogsdieren van City of Dogs kunnen blijven voorzien in de basisbehoeften!

Wat kan jij doen?

Wat ik iedere keer weer verbazend vind is het totale gebrek aan zelfreflectie van ontmaskerde hondenhandelaren. Dat geldt ook voor de eigenaresse van Dutch Maltipoo BV. We kregen weer een brief van haar advocaat, waarin het er eigenlijk op neerkomt dat ze het beste voor heeft met de hondjes, het onze schuld is dat ze vreselijk bedreigd wordt en we dus ons artikel over haar offline moeten halen. En oh ja, ze wil graag de bewijzen zien dat ze iets niet goed zou hebben gedaan.

Het is een losse interpretatie van de brief, maar wel de essentie. Tja, wat moet ik daarvan zeggen? We hebben bewijs dat er honden door haar zijn verhandeld, die afkomstig zouden zijn uit 4 landen: Estland, Hongarije, Kroatië en Slovenië. We weten dit niet alleen door paspoorten van honden die door haar verkocht zijn, maar ook dankzij het door haarzelf aangeleverde bewijs, in de vorm van chipnummers van honden die door haar verkocht zijn. En ik zeg 'zouden zijn', want alle chipnummers van de honden die wij hebben kunnen traceren beginnen met 900. Dat is geen landcode maar een 'anoniem nummer'.

Voor de duidelijkheid: een chipnummer uit Nederland begint altijd met 528 en een chipnummer van een hond uit Hongarije met 348. De herkomst van honden met een 900-nummer zou dus ingewikkeld kunnen zijn, maar gelukkig moet je in het paspoort de eerste eigenaar (lees: in dit geval de gegevens van de fokker) invullen. Een dierenarts uit het land van herkomst geeft het paspoort uit. Geen probleem dus, zou je denken. Jawel dus.

Overtredingen van de wet

In de door ons onderzochte paspoorten van de honden die door Dutch Maltipoo BV zijn verkocht, heeft zij zichzelf en bij 1 hond haar partner (met gegevens van haar schoonfamilie) als eerste eigenaar benoemd. Dat is een overtreding van de wet. Zij is een handelaar, geen fokker, en dus niet de eerste eigenaar. Op 20 augustus 2025 hebben we haar hiervan op de hoogte gesteld en uitleg gegeven. Ook hebben we drie keer gevraagd wie de fokker van de honden is, maar dat wil Dutch Maltipoo BV niet prijsgeven. En voor de duidelijkheid: dat was voor onze eerste publicatie.

Geen landcode in het chipnummer en geen gegevens van de eerste eigenaar. Het lijkt dus lastig om te achterhalen waar de honden werkelijk vandaan komen. Maar gelukkig hebben we ook nog de gegevens van de dierenartsen in de vier verschillende landen, die de paspoorten zouden hebben uitgegeven. En ik zeg opnieuw 'zouden'...

Op basis van de paspoorten die wij inzagen hebben we de dierenartsen in drie verschillende landen benaderd. Zij zouden de paspoorten hebben uitgegeven van de honden die Dutch Maltipoo BV verkocht. Deze dierenartsen geven echter aan dat dit paspoort niet door hen is uitgegeven. Ook hebben we een verklaring dat er andere stickers van de rabiësvaccinaties worden gebruikt door de betreffende dierenarts, dan de stickers die in het paspoort zijn aangetroffen.

Identiteit gestolen

De identiteit van de dierenartsen lijkt te zijn gestolen en de paspoorten van de door Dutch Maltipoo BV verkochte honden zijn dus vals. Daarmee is het onduidelijk of de betreffende hond überhaupt gevaccineerd is en door wie. Mogelijk dus ook een risico voor de volksgezondheid, naast een overtreding van de wet.

Bewijzen?

Valse paspoorten met het 900-chipnummer zijn bewijs. Dat 900-nummer is geen overtreding van de wet, maar helpt wel om de herkomst van de pups te verdoezelen. Het weigeren van Dutch Maltipoo BV om bekend te maken wie de fokker is van de door haar verkochte hondjes, maakt dat het volslagen onduidelijk is waar deze pups vandaan komen.

Bij meerdere pups zien we ook dat er geen importmelding en/of chipregistratie is gedaan - en dat is weer een overtreding van de I&R-regels. Ook is het opvallend dat Dutch Maltipoo BV gebruikmaakt van verschillende dierenartsen in Nederland. Dat zien we bij veel malafide handelaren en fokkers. Om geen argwaan bij dierenartsen te wekken, maken ze gebruik van meerdere praktijken.

Dat mensen die bij haar een hondje voor 3500 euro (!) hebben gekocht boos zijn, lijkt mij heel logisch. Je hebt namelijk enorm veel geld betaald voor een hondje, waarvan uiteindelijk volstrekt onduidelijk is waar het diertje vandaan komt en het niet zeker is of het wel gezond is en volledig ingeënt.

Weer geen antwoorden van Dutch Maltipoo BV

Wij hebben Dutch Maltipoo BV nogmaals de kans gegeven te reageren op onze bevindingen en vroegen haar waar komen deze hondjes vandaan en wie is de fokker? We kregen helaas wederom geen antwoord op deze vraag. Ook hebben we contact gelegd met de transporteur van Dutch Maltipoo BV en deze kon ook niet zeggen wie de fokker van de honden is.

En dus heeft de Animal Crime Unit van House of Animals het dossier overgedragen aan de NVWA en de gemeente, die een onderzoek zijn gestart. We zijn ontzettend blij met het adequaat handelen van de NVWA en de fijne samenwerking in deze zaak. Alleen op deze manier kunnen we dit soort illegale handel stoppen.

Tegen de eigenaresse van Dutch Maltipoo BV zou ik willen zeggen: reflecteer op je eigen handelen. Als je in dieren wil handelen is dat aan regels gebonden. Je redt het niet met alleen sterke verhalen over nanny’s en wereldwijde naamsbekendheid. Ook misleidende Instagramposts zijn niet de manier. Dierenwelzijn voorop, transparantie en je houden aan de geldende regels is het minste wat je kunt doen. Niet alleen voor de nieuwe baasjes, maar als allerbelangrijkste voor de dieren. Ik wens je succes met nadenken over een andere invulling van je inkomstenbron. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat je het inziet. Deze manier van inkomsten genereren voor jou moet stoppen.
.

• Lees op AnimalsToday  Karen’s blog: Weer kattenleed ondanks houdverbod, maar geen celstraf?
  .

©Karen Soeters | House of Animals - dit artikel verscheen eerder op AnimalsToday.nl